Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 45
आपृच्छ्य सर्वान्समुनीन्मुनीश्वरः सबालवृद्धानपि तत्रवासिनः । तृणानि वृक्षांश्चलताः समस्ताः पुरीं परिक्रम्य च निर्ययौ च
āpṛcchya sarvānsamunīnmunīśvaraḥ sabālavṛddhānapi tatravāsinaḥ | tṛṇāni vṛkṣāṃścalatāḥ samastāḥ purīṃ parikramya ca niryayau ca
మునీశ్వరుడు సమస్త మునులను, అక్కడ నివసించే బాలవృద్ధులందరినీ వీడ్కోలు చెప్పెను. నగరాన్ని ప్రదక్షిణ చేసి బయలుదేరెను; తృణములు, వృక్షములు కూడ అతనితో పాటు కదిలినట్లు అనిపించెను.
Narrator (Skanda-to-Agastya frame inferred; verse is narrative description within Kāśīkhaṇḍa)
Tirtha: Kāśī-parikramā (kṣetra-pradakṣiṇā)
Type: kshetra
Scene: A venerable sage, after bowing to assembled sages and townsfolk—children, elders—walks the circumambulatory path around Kāśī; trees lean and grasses ripple as if following, while the city’s ghāṭas and temples glow in farewell light.
FAQs
A holy place is honored through respectful leave-taking and parikramā; devotion sanctifies even the act of departure.
Kāśī (Vārāṇasī), revered as a city worthy of circumambulation.
Purī-parikramā—circumambulation of the sacred city as an act of reverence.