Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 63
ईश्वर उवाच । धर्मारण्यमिदं ख्यातं सदा भूयाद्युगेयुगे । त्वन्नाम्ना स्थापितं देव ख्यातिमेतद्गमिष्यति । अथान्यदपि यत्किंचित्करोम्येष वदस्व तत
īśvara uvāca | dharmāraṇyamidaṃ khyātaṃ sadā bhūyādyugeyuge | tvannāmnā sthāpitaṃ deva khyātimetadgamiṣyati | athānyadapi yatkiṃcitkaromyeṣa vadasva tata
ఈశ్వరుడు పలికెను—ఈ స్థలం ‘ధర్మారణ్య’మని యుగయుగములందు సదా ఖ్యాతి పొందుగాక. హే దేవా, నీ నామమున స్థాపితమై ఇది ఆ కీర్తిని పొందును. ఇంకా నేను చేయవలసినదేమైనను ఉంటే చెప్పుము.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: Yama (addressed as Deva)
Scene: Śiva pronounces the decree: Dharmāraṇya will be famed in every age; a subtle vision of successive yugas passing while the sacred grove remains luminous and unchanged.
FAQs
When the Lord consecrates a kṣetra, its sanctity and merit endure across the cycles of time.
Dharmāraṇya, affirmed as eternally famous through the yugas.
No explicit rite; the verse functions as a divine proclamation of kṣetra-pratiṣṭhā (establishment).