Adhyaya 88

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ పార్థా! దాని వెంటనే కాపిల తీర్థాన్ని ఆశ్రయించాలి; అది స్వయంగా కపిలుడు స్థాపించినది, సమస్త పాతకాలను నశింపజేసేది.

Verse 2

अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा

ఓ నరేశ్వరా! శుక్లపక్ష అష్టమి మరియు చతుర్దశి రోజున పరమ భక్తితో కపిలా గోవు పాలు, నెయ్యితో (దేవునికి) అభిషేకం చేయించాలి.

Verse 3

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम

ఓ నృపశ్రేష్ఠా! సుగంధిత శ్రీఖండచందనంతో మహేశ్వరుని అనులేపనం చేయుము; అనంతరం సువాసనగల తెల్లని పుష్పాలతోనూ పూజించుము।

Verse 4

येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा

క్రోధాన్ని జయించి ఇక్కడ అర్చన చేసే వారు యమాలయానికి వెళ్లరు; భయంకరమైన అసిపత్రవనానికీ, అత్యంత దారుణమైన ‘యమచుల్హీ’కీ చేరరు।

Verse 5

दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

విద్వాంసులు కపిలేశ్వర పూజన వల్ల ఇలాంటి పుణ్యం ప్రత్యక్షమవుతుందని చెబుతారు. పుణ్యమైన రేవాజలంలో స్నానం చేసి శుభ్ర బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టుము।

Verse 6

गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः

ఓ భారతా! గోదానం, వస్త్రదానం, తిలదానం, అలాగే ఛత్రం మరియు శయ్యా దానం చేయుటవలన రాజు ధార్మికుడగును।

Verse 7

तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन

ఓ పాండునందనా! అతడు తీవ్రమైన తేజస్సుతో ప్రకాశించి శత్రువులకు భయంకరుడగును; అతని కుమారులు జీవించి ఉంటారు, వాక్కు మధురమగును, ఎప్పటికీ శత్రుసమూహం అతనికి కలుగదు।

Verse 88

। अध्याय

ఇట్లు అధ్యాయం సమాప్తమైంది।