Adhyaya 82

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल वह्नितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महातेजास्तपः कृत्वा हुताशनः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను— ఓ మహీపాలా! అనంతరం అనుత్తమమైన వహ్నితీర్థానికి వెళ్లవలెను; అక్కడ మహాతేజస్సుగల హుతాశనుడు తపస్సు చేసి సిద్ధిని పొందెను.

Verse 2

सर्वभक्ष्यः कृतो योऽसौ दण्डके मुनिना पुरा । नर्मदातटमाश्रित्य पूतो जातो हुताशनः

పూర్వం దండక అరణ్యంలో ఒక ముని అతనిని ‘సర్వభక్ష్యుడు’గా చేసెను; కానీ నర్మదా తీరాన్ని ఆశ్రయించగా హుతాశనుడు పవిత్రుడయ్యెను.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम् । अग्निप्रवेशं कुरुते स गच्छेदग्निसाम्यताम्

ఆ తీర్థంలో ఎవడు స్నానం చేసి మహేశ్వరుని పూజించి తరువాత అగ్నిలో ప్రవేశిస్తాడో, అతడు అగ్నితో సమానత్వాన్ని పొందుతాడు.

Verse 4

भक्त्या स्नात्वा तु यस्तत्र तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

అక్కడ భక్తితో స్నానం చేసి పితృదేవతలకు తర్పణం చేసే వాడు, నిస్సందేహంగా అగ్నిష్టోమ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 5

तस्यैवानन्तरं राजन्कौबेरं तीर्थमुत्तमम् । कुबेरो यत्र संसिद्धो यक्षाणामधिपः पुरा

దాని వెంటనే, ఓ రాజా, కౌబేరమనే ఉత్తమ తీర్థం ఉంది; అక్కడ పూర్వం యక్షాధిపతి కుబేరుడు సిద్ధిని పొందాడు।

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा समभ्यर्च्य जगद्गुरुम् । उमया सहितं भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి ఉమాసహిత జగద్గురువు శివుని భక్తితో ఆరాధించినవాడు, సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు।

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय कांचनम् । नाभिमात्रे जले तिष्ठन्स लभेतार्बुदं फलम्

ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి నాభివరకు నీటిలో నిలబడి బ్రాహ్మణునికి స్వర్ణదానం చేసే వాడు, అర్బుదఫలమనే అపార పుణ్యాన్ని పొందుతాడు।

Verse 8

दधिस्कन्दे मधुस्कन्दे नन्दीशे वरुणालये । आग्नेये यत्फलं तात स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

దధిస్కంద, మధుస్కంద, నందీశ, వరుణాలయాలలో స్నానం చేస్తే, ఓ తాత, ఆగ్నేయ కర్మకు చెప్పబడిన ఫలమే అదే విధంగా లభిస్తుంది।

Verse 9

ते वन्द्या मानुषे लोके धन्याः पूर्णमनोरथाः । यैस्तु दृष्टं महापुण्यं नर्मदातीर्थपञ्चकम्

మనుష్యలోకంలో వారు వందనీయులు—ధన్యులు, మనోరథసిద్ధులు—మహాపుణ్యమైన నర్మదా తీర్థపంచకాన్ని దర్శించినవారు।

Verse 10

ते यान्ति भास्करे लोके परमे दुःखनाशने । भास्करादैश्वरे लोके चैश्वरादनिवर्तके

వారు పరమ దుఃఖనాశకమైన భాస్కరలోకానికి వెళ్తారు; భాస్కరలోకం నుండి ఐశ్వర్యలోకానికి, అక్కడి నుండి తిరిగిరాని పరమపదానికి చేరుతారు।

Verse 11

नीयते स परे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । ततः स्वर्गाच्च्युतो मर्त्यो राजा भवति धार्मिकः

పద్నాలుగు ఇంద్రుల పాలనకాలం వరకూ అతడు ఉన్నత లోకాలలో నడిపింపబడతాడు; ఆపై స్వర్గం నుండి చ్యుతుడై మానవలోకంలో ధార్మిక రాజుగా జన్మిస్తాడు।

Verse 12

सर्वरोगविनिर्मुक्तो भुनक्ति सचराचरम् । विष्णुश्च देवता येषां नर्मदातीर्थसेविनाम्

అతడు సమస్త రోగాల నుండి విముక్తుడై చరాచర సమస్త సమృద్ధిని అనుభవిస్తాడు; నర్మదా తీర్థాన్ని సేవించువారికి అధిదేవుడు స్వయంగా విష్ణువే।

Verse 13

अखण्डितप्रतापास्ते जायन्ते नात्र संशयः । गङ्गा कनखले पुण्या कुरुक्षेत्रे सरस्वती

వారు అఖండ ప్రతాపంతో జన్మిస్తారు—ఇందులో సందేహం లేదు. గంగా కనఖలంలో పుణ్యమయము; సరస్వతి కురుక్షేత్రంలో పుణ్యమయము।

Verse 14

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा । रेवातीरे वसेन्नित्यं रेवातोयं सदा पिबेत्

గ్రామంలోనైనా అరణ్యంలోనైనా నర్మదా సర్వత్ర పుణ్యమే. రేవా తీరంలో నిత్యము నివసించి, రేవా జలమును సదా పానము చేయవలెను.

Verse 15

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सोमपानं दिने दिने । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्राश्च सरांसि च । कल्पान्ते संक्षयं यान्ति न मृता तेन नर्मदा

అతడు సర్వ తీర్థాలలో స్నానము చేసినవాడివలెను, దినదినము సోమపానము చేసినవాడివలెను. గంగా మొదలైన నదులు, సముద్రాలు, సరస్సులు కల్పాంతంలో లయమవుతాయి; అందువల్ల నర్మదా ‘మృత’ కాదు—ఆమె నశించదు.

Verse 82

। अध्याय

ఇతి అధ్యాయసమాప్తి.