Adhyaya 81

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज वरुणेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो वरुणो नृपसत्तम

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఆపై, ఓ మహారాజా! నీవు ఉత్తమ వరుణేశ్వరమునకు వెళ్ళుము; ఓ నృపశ్రేష్ఠా, అక్కడ మహాదేవుడు వరుణుడు సిద్ధిని పొందెను।

Verse 2

पिण्याकशाकपर्णैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः । आराध्य गिरिजानाथं ततः सिद्धिं परां गतः

పిణ్యాకము, శాకములు, పత్రములతోను, కృచ్ఛ్ర-చాంద్రాయణాది వ్రతతపస్సులతోను గిరిజానాథుని ఆరాధించి, ఆపై పరమ సిద్ధిని పొందెను।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पूजयेच्छङ्करं भक्त्या स याति परमां गतिम्

ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి పితృదేవతలను తర్పణంతో సంతృప్తిపరచి, భక్తితో శంకరుని పూజించువాడు పరమగతిని పొందుతాడు।

Verse 4

कुण्डिकां वर्धनीं वापि महद्वा जलभाजनम् । अन्नेन सहितं पार्थ तस्य पुण्यफलं शृणु

చిన్న కుండిక అయినా, పెద్ద పాత్ర అయినా, మహా జలభాండమైనా—అన్నంతో కలిసి దానం చేస్తే, ఓ పార్థా, ఆ దానపు పుణ్యఫలాన్ని విను।

Verse 5

यत्फलं लभते मर्त्यः सत्रे द्वादशवार्षिके । तत्फलं समवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

పన్నెండు సంవత్సరాల సత్రయాగంలో మానవుడు పొందే ఫలమేదో, అదే ఫలాన్ని ఈ దానంతో పొందుతాడు; ఇందులో సందేహం అవసరం లేదు।

Verse 6

सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं तोयमन्नं च नृपसत्तम

అన్ని దానాలలో అన్నదానమే పరమమని స్మృతులు చెబుతాయి. నీరు మరియు అన్నం వెంటనే తృప్తి, ప్రీతిని కలిగిస్తాయి, ఓ నృపశ్రేష్ఠా।

Verse 7

तत्रतीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । वरुणस्य पुरे वासो यावदाभूतसंप्लवम्

ఆ తీర్థంలో నియమితాత్ములైన పురుషులు మరణిస్తే, ప్రళయం వరకు వారికి వరుణుని పురిలో నివాసం లభిస్తుంది।

Verse 8

पश्चात्पूर्णे ततः काले मर्त्यलोके प्रजायते । अन्नदानप्रदो नित्यं जीवेद्वर्षशतं नरः

ఆ నియతకాలము పూర్తైన తరువాత అతడు మళ్లీ మానవలోకంలో జన్మిస్తాడు. నిత్యం అన్నదానంలో నిమగ్నుడై ఆ పురుషుడు వంద సంవత్సరాలు జీవిస్తాడు.

Verse 81

। अध्याय

అధ్యాయము (అధ్యాయ సూచిక).