Adhyaya 79
ఈ అధ్యాయంలో శ్రీ మార్కండేయుడు రాజశ్రోతకు ఉపదేశిస్తూ దధిస్కంద, మధుస్కంద అనే రెండు తీర్థాలు అత్యంత ప్రశంసనీయమై పాపక్షయకారకమని తెలియజేస్తాడు. సాధకుడు అక్కడికి వెళ్లి స్నానం చేసి శ్రద్ధతో దానధర్మాలు చేయాలని క్రమంగా నిర్దేశించబడింది. దధిస్కంద తీర్థంలో స్నానానంతరం ద్విజునికి దధి (పెరుగు) దానం చేయాలని విధానం ఉంది. దీని ఫలంగా అనేక జన్మలపాటు రోగాలు, వృద్ధాప్యజనిత బాధలు, శోకం, ఈర్ష్యల నుండి విముక్తి మరియు దీర్ఘకాలం “శుద్ధ” వంశంలో జన్మ కలుగుతుందని చెప్పబడింది. మధుస్కంద తీర్థంలో తేనె కలిపిన నువ్వులు దానం చేయడం, అలాగే తేనెమిశ్రిత పిండం అర్పించడం వలన అనేక జన్మలపాటు యమలోక దర్శనం లేకుండా ఉండటం, మనవలు-మునిమనవల వరకు వంశంలో సమృద్ధి నిలవడం ఫలంగా పేర్కొనబడింది. చివరగా పెరుగు కలిపిన పిండం అర్పణ విధానం మరల చెప్పి, స్నానానంతరం దక్షిణాభిముఖంగా నిలిచి క్రియలు చేయాలని సూచించబడింది. అలా చేస్తే తండ్రి, తాత, పరతాతలు పన్నెండు సంవత్సరాలు తృప్తి చెందుతారని పితృకర్మ ఫలశ్రుతి స్పష్టంగా ప్రకటించబడింది.
Shlokas
Verse 1
। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम् । दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम्
శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ రాజేంద్రా! అనంతరం నీవు దధిస్కందం, మధుస్కందం అనే రెండు అనుత్తమ తీర్థాలకు వెళ్లు; అవి రెండూ సమస్త పాపక్షయాన్ని కలిగించేవి।
Verse 2
दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यस्तु दद्याद्द्विजे दधि । उपतिष्ठेत्ततस्तस्य सप्तजन्मनि भारत
దధిస్కంద తీర్థంలో స్నానం చేసి, ఎవడు ద్విజునికి (బ్రాహ్మణునికి) పెరుగు దానం చేస్తాడో, ఓ భారతా, అతనికి ఏడు జన్మల వరకు సమృద్ధి మరియు శుభ సహాయం నిలుస్తాయి।
Verse 3
न व्याधिर्न जरा तस्य न शोको नैव मत्सरः । दशचन्द्रशतं यावज्जायते विमले कुले
అతనికి వ్యాధి లేదు, జరా లేదు, శోకం లేదు, మత్సరం కూడా లేదు; మరియు దశచంద్రశతం (వెయ్యి నెలలు) వరకు అతడు విమలమైన, శ్రేష్ఠ వంశంలో జన్మిస్తాడు।
Verse 4
मधुस्कन्देऽपि मधुना मिश्रितान्यस्तिलान्ददेत् । नासौ वैवस्वतं देवं पश्येद्वै जन्मसप्ततिम्
మధుస్కందంలో ఎవడు తేనెతో కలిపిన నువ్వులు దానం చేస్తాడో, అతడు డెబ్బై జన్మల వరకు వైవస్వత దేవుడు (యముడు)ను దర్శించడు।
Verse 5
मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्य पौत्रप्रपौत्रेभ्यो दारिद्र्यं नैव जायते
ఎవడు తేనెతో కలిపిన పిండాన్ని అర్పిస్తాడో, అతని మనవలు మరియు మునిమనవలలో దారిద్ర్యం ఎప్పటికీ కలగదు।
Verse 6
दधिभिः सह संमिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवद्दक्षिणामुखः
ఎవడు పెరుగుతో కలిపిన పిండాన్ని అర్పిస్తాడో—ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి, విధి ప్రకారం కర్మ చేయునప్పుడు దక్షిణాభిముఖంగా ఉండాలి।
Verse 7
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा
తండ్రి, తాత, ముత్తాత—ఈ ముగ్గురూ పన్నెండు సంవత్సరాలు తృప్తి చెందుతారు; ఇందులో సందేహం గానీ విచారణ గానీ అవసరం లేదు।