Adhyaya 76

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पारेश्वरमनुत्तमम् । पराशरो महात्मा वै नर्मदायास्तटे शुभे

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ రాజేంద్రా! అనంతరం అనుత్తమమైన పారేశ్వర క్షేత్రానికి వెళ్లాలి; శుభ నర్మదా తీరంలో మహాత్ముడు పరాశరుడు (తపస్సు/పుణ్యకర్మలు చేశాడు)।

Verse 2

तपश्चचार विपुलं पुत्रार्थं पाण्डुनन्दन । हिमवद्दुहिता तेन गौरी नारायणी नृप

ఓ పాండునందనా! పుత్రప్రాప్తి కోసం అతడు విస్తారమైన తపస్సు చేశాడు; ఓ నృపా! ఆ తపస్సుతో హిమవంతుని కుమార్తె గౌరీ నారాయణీ ప్రసన్న/ఆహ్వానితమైంది।

Verse 3

तोषिता परया भक्त्या नर्मदोत्तरके तटे । तस्य तुष्टा महादेवी शङ्करार्धाङ्गधारिणी

నర్మదా ఉత్తర తీరమున అతని పరమ భక్తిచేత దేవి ప్రసన్నురాలైంది; శంకరార్ధాంగధారిణి మహాదేవి అతనియందు సంతుష్టురాలైంది।

Verse 4

भोभो ऋषिवर श्रेष्ठ तुष्टाहं तव भक्तितः । वरं याचय मे विप्र पराशर महामते

దేవి పలికెను— ఓ శ్రేష్ఠ ఋషివరా! నీ భక్తిచేత నేను ప్రసన్నురాలిని. ఓ విప్రా, ఓ మహామతీ పరాశరా! నన్ను వరం అడుగు।

Verse 5

पराशर उवाच । परितुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । देहि पुत्रं भगवति सत्यशौचगुणान्वितम्

పరాశరుడు పలికెను— ఓ దేవి, నాపై నీవు ప్రసన్నురాలై వరం ఇవ్వదలచినచో, ఓ భగవతి! సత్యశౌచగుణములతో యుక్తుడైన కుమారుని నాకు ప్రసాదించు।

Verse 6

वेदाभ्यसनशीलं हि सर्वशास्त्रविशारदम् । तीर्थे चात्र भवेद्देवि सन्निधानवरेण तु

(అటువంటి కుమారుని) ప్రసాదించు—వేదాభ్యాసమున నిమగ్నుడై, సమస్త శాస్త్రములలో విశారదుడై ఉండునట్లు. అలాగే ఓ దేవి, నీ సన్నిధి వరముచేత ఈ తీర్థమున నీ నిత్య సాన్నిధ్యము కలుగుగాక।

Verse 7

लोकोपकारहेतोश्च स्थीयतां गिरिनन्दिनि । पराशराभिधानेन नर्मदादक्षिणे तटे

లోకహితార్థముగా, ఓ గిరినందిని! నర్మదా దక్షిణ తీరమున ‘పరాశరా’ అనే నామముతో ఇక్కడ స్థిరంగా విరాజిల్లుము।

Verse 8

श्रीदेव्युवाच । एवं भवतु ते विप्र तत्रैवान्तरधीयत । पराशरो महात्मा वै स्थापयामास पार्वतीम्

శ్రీదేవి పలికెను—హే విప్రా, అలాగే జరుగుగాక; నేను ఇక్కడే అంతర్ధానమగుదును. అప్పుడు మహాత్మ పరాశరుడు అక్కడే పార్వతీదేవిని ప్రతిష్ఠించెను.

Verse 9

शङ्करं स्थापयामास सुरासुरनमस्कृतम् । अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च देवानां तु दुरासदम्

అతడు దేవాసురులచే నమస్కృతుడైన శంకరుని ప్రతిష్ఠించెను—అచ్ఛేద్యుడు, అతర్క్యుడు, దేవులకు కూడా దురాసదుడైన మహిమావంతుడు।

Verse 10

पराशरो महात्मा वै कृतार्थो ह्यभवन्नृप

హే నృపా, మహాత్మ పరాశరుడు నిశ్చయంగా కృతార్థుడయ్యెను.

Verse 11

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिः प्रयतमानसः । स्त्र्यथवा पुरुषो वापि कामक्रोधविवर्जितः

ఆ తీర్థంలో భక్తితో వెళ్లువాడు—శుచిగా, నియమితమనస్సుతో—స్త్రీయైనా పురుషుడైనా, కామక్రోధరహితుడై,

Verse 12

माघे चैत्रेऽथ वैशाखे श्रावणे नृपनन्दन । मासि मार्गशिरे चैव शुक्लपक्षे तु सर्वदा

హే నృపనందనా, మాఘం, చైత్రం, వైశాఖం, శ్రావణంలో—మార్గశీర్ష మాసంలో కూడా—ఎల్లప్పుడూ శుక్లపక్షంలో (విశేషంగా),

Verse 13

तत्र गत्वा शुभे स्थाने नर्मदादक्षिणे तटे

అక్కడికి వెళ్లి నర్మదా నదியின் దక్షిణ తీరంలోని ఆ శుభస్థానంలో చేరాలి।

Verse 14

उपोष्य परया भक्त्या व्रतमेतत्समाचरेत् । रात्रौ जागरणं कृत्वा दीपदानं स्वशक्तितः

పరమ భక్తితో ఉపవాసం చేసి ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించాలి; రాత్రి జాగరణ చేసి తన శక్తి మేరకు దీపదానం చేయాలి।

Verse 15

गीतं नृत्यं तथा वाद्यं कामक्रोधविवर्जितः । प्रभाते विमले प्राप्ते द्विजाः पूज्याः स्वशक्तितः

కామక్రోధాలను విడిచి గానం, నృత్యం, వాద్యాలతో; నిర్మలమైన ప్రభాతం వచ్చినప్పుడు తన శక్తి మేరకు ద్విజులను (బ్రాహ్మణులను) పూజించాలి।

Verse 16

सम्पूज्य ब्राह्मणान् पार्थ धनदानहिरण्यतः । वस्त्रेण छत्रदानेन शय्याताम्बूलभोजनैः

ఓ పార్థా, బ్రాహ్మణులను విధివిధానంగా పూజించి ధనం, హిరణ్యం, వస్త్రం, ఛత్రదానం, శయ్య, తాంబూలం, భోజనం మొదలైనవి దానం చేయాలి।

Verse 17

प्रीणयेन्नर्मदातीरे ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । श्राद्धं कार्यं नृपश्रेष्ठ आमैः पक्वैर्जलेन च

ఓ నృపశ్రేష్ఠా, నర్మదా తీరంలో ప్రశంసిత వ్రతధారులైన బ్రాహ్మణులను తృప్తిపరచాలి; అలాగే ముడి, వండిన నైవేద్యాలు మరియు జలంతో శ్రాద్ధం చేయాలి।

Verse 18

स्त्रीणां चैव तु शूद्राणामामश्राद्धं प्रशस्यते । आमं चतुर्गुणं देयं ब्राह्मणानां युधिष्ठिर

స్త్రీలకు మరియు శూద్రులకు ఆమ (అపక్వ) శ్రాద్ధదానం విశేషంగా ప్రశంసనీయం. కానీ బ్రాహ్మణులకు, ఓ యుధిష్ఠిరా, ఆ ఆమ దానాన్ని నాలుగు రెట్లు ఇవ్వవలెను.

Verse 19

वेदोक्तेन विधानेन द्विजाः पूज्याः प्रयत्नतः । हस्तमात्रैः कुशैश्चैव तिलैश्चैवाक्षतैर्नृप

వేదోక్త విధానమున ద్విజులను యత్నపూర్వకంగా పూజించవలెను. ఓ నృపా, కేవలం ఒక ముష్టి కుశ, తిల, అక్షతలతో కూడ వారి సత్కారం చేయవచ్చు.

Verse 20

विप्रा उदङ्मुखाः कार्याः स्वयं वै दक्षिणामुखः । दर्भेषु निक्षिपेदन्नमित्युच्चार्य द्विजाग्रतः

విప్రులను ఉత్తరాభిముఖంగా కూర్చోబెట్టాలి; కర్త తానే దక్షిణాభిముఖంగా ఉండాలి. ద్విజుల ముందర దర్భపై అన్నం ఉంచుతూ ‘అన్నం ఉంచుచున్నాను’ అని ఉచ్చరించాలి.

Verse 21

प्रेता यान्तु परे लोके तीर्थस्यास्य प्रभावतः । पापं मे प्रशमं यातु एतु वृद्धिं शुभं सदा

‘ఈ తీర్థ ప్రభావముచేత ప్రేతులు పరలోకమునకు పోవుగాక. నా పాపము శమించుగాక; శుభసమృద్ధి సదా వృద్ధి చెందుగాక.’

Verse 22

वृद्धिं यातु सदा वंशो ज्ञातिवर्गो द्विजोत्तम । एवमुच्चार्य विप्राय दानं देयं स्वशक्तितः

‘ఓ ద్విజోత్తమా, మా వంశము మరియు జ్ఞాతివర్గము సదా వృద్ధి చెందుగాక.’ అని పలికి, బ్రాహ్మణునికి తన శక్తి మేరకు దానం ఇవ్వవలెను.

Verse 23

गोभूतिसहिरण्यादि चान्नं वस्त्रं स्वशक्तितः । दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ पारेश्वरवराश्रमे

హే పాండవశ్రేష్ఠా! పారేశ్వరుని ఉత్తమ ఆశ్రమంలో తన శక్తి మేరకు గోవులు, భూమి, స్వర్ణాది, అలాగే అన్నం మరియు వస్త్రం దానం చేయవలెను।

Verse 24

ये शृण्वन्ति परं भक्त्या मुच्यन्ते सर्वपातकैः

ఇదిని పరమ భక్తితో వినువారు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తులగుదురు।

Verse 76

। अध्याय

అధ్యాయము (ముగింపు సూచిక శీర్షిక)।