शबर्युवाच । नाहारं चिन्तयाम्यद्य मुक्त्वा देवं वरानने । देवकार्यं विना भद्रे नान्या बुद्धिः प्रवर्तते
śabaryuvāca | nāhāraṃ cintayāmyadya muktvā devaṃ varānane | devakāryaṃ vinā bhadre nānyā buddhiḥ pravartate
శబరి పలికెను—ఓ వరాననే, ఈ రోజు నేను నా ఆహారాన్ని గురించి ఆలోచించను; దేవుని తప్ప మిగతా అన్నిటిని విడిచితిని. ఓ భద్రే, దేవసేవ తప్ప నా బుద్ధి మరెక్కడికీ పోదు.
Śabarī
Tirtha: Revā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Śabarī, austere and radiant with devotion, speaks calmly to the queen; her lotus basket and simple attire contrast with royal finery, emphasizing inner wealth.
Single-pointed devotion (ekāgratā) places divine service above personal comfort, revealing the heart of bhakti-dharma.
Indirectly, the Revā Khaṇḍa’s sacred region is honored by portraying exemplary devotees who flourish in its dharmic atmosphere.
The emphasis is on devakārya (service to God) as a daily vow-like priority, rather than a specific ritual item.