Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 2
ब्रह्महत्यासमाविष्टो जुहोम्यग्नौ कलेवरम् । अथवा तस्य वाक्येन तं गच्छाम्याश्रमं प्रति
brahmahatyāsamāviṣṭo juhomyagnau kalevaram | athavā tasya vākyena taṃ gacchāmyāśramaṃ prati
“బ్రహ్మహత్యా పాపంతో ఆవరించబడి నేను అగ్నిలో నా దేహాన్ని హోమం చేయాలా? లేక అతని వాక్యాన్ని అనుసరించి ఆ ఆశ్రమం వైపు వెళ్లాలా?”
Īśvara (Śiva)
Scene: The king stands before a sacrificial fire, torn between leaping into flames and walking toward a sage’s hermitage; the firelight flickers across his conflicted face.
FAQs
When overwhelmed by guilt, one should seek dharmic guidance and prescribed atonement rather than impulsive self-harm.
No tīrtha is named in this line; the focus is the āśrama as the locus of remedy and counsel.
A drastic act is contemplated—entering fire—but the verse points instead to going to the hermitage, implying formal prāyaścitta under guidance.