Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 27
निष्पन्दनयना मर्त्याश्चित्रेष्वालिखिता इव । देवायतनगा देवा रटन्ति प्रहसन्ति च । स्वप्ने पश्यन्ति चात्मानं रक्ताम्बरविभूषितम्
niṣpandanayanā martyāścitreṣvālikhitā iva | devāyatanagā devā raṭanti prahasanti ca | svapne paśyanti cātmānaṃ raktāmbaravibhūṣitam
మర్త్యులు పాపకములు కదలక చిత్రములో వ్రాసిన బొమ్మలవలె స్థిరమై నిలిచిరి. దేవాలయములలోనున్న దేవతలు కూడా అరచి విచిత్రంగా నవ్విరి; మరియు స్వప్నములో జనులు తమను రక్తాంబరాలతో అలంకృతులుగా చూచిరి।
Sūta (Lomaharṣaṇa) speaking to the sages (deduced)
Listener: Bharata-uttama
Scene: People stand motionless, unblinking like painted figures; within temples, the gods seem to cry out and laugh; sleepers dream themselves clothed in red garments.
FAQs
Omens manifest across waking life and dreams, urging vigilance and remembrance of the divine when time turns intense.
No specific tīrtha is named; the verse references temples in general (devāyatana) as part of the omen-description.
None; these are descriptive portents rather than instructions.