Adhyaya 212

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अथान्यत्सम्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनाशु सर्वपापैः प्रमुच्यते

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఇప్పుడు నేను దేవుని మరొక మహత్తర చరిత్రను వివరిస్తాను; దాన్ని కేవలం వినడమే చేత మనిషి త్వరగా సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.

Verse 2

भिक्षुरूपं परं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः । एकशालां गतो ग्रामं भिक्षार्थी क्षुत्पिपासितः

దేవదేవుడైన మహేశ్వరుడు పరమ భిక్షుకరూపం ధరించి, ఆకలి దాహాల భావం చూపుతూ భిక్షార్థిగా ‘ఏకశాల’ అనే గ్రామానికి వెళ్లెను.

Verse 3

अक्षसूत्रोद्यतकरो भस्मगुण्ठितविग्रहः । स्फुरत्त्रिशूलो विश्वेशो जटाकुण्डलभूषितः

చేతిలో ఎత్తిన అక్షమాల, దేహమంతా భస్మంతో అలంకరించబడినది; మెరుస్తున్న త్రిశూలధారి విశ్వేశ్వరుడు జటలు, కుండలాలతో భూషితుడై కనిపించెను.

Verse 4

कृत्तिवासा महाकायो महाहिकृतभूषणः । वादयन्वै डमरुकं डिण्डिमप्रतिमं शुभम्

ఆయన కృత్తివాసుడై, మహాకాయుడై, మహాసర్పాలతో చేసిన ఆభరణాలతో భూషితుడై ఉన్నాడు. శుభమైన డమరువును వాయించెను; దాని ధ్వని మహా డిండిమ నాదంలా గంభీరంగా మ్రోగెను.

Verse 5

कपालपाणिर्भगवान्बालकैर्बहुभिर्वृतः । क्वचिद्गायन्हसंश्चैव नृत्यन्वदन् क्वचित्क्वचित्

భగవంతుడు కపాలపాత్రాన్ని చేతిలో ధరించి, అనేక బాలకులతో చుట్టుముట్టబడ్డాడు. ఎప్పుడో పాడుతూ, ఎప్పుడో నవ్వుతూ, ఎప్పుడో నర్తిస్తూ, ఎప్పుడో మాట్లాడుతూ—ఇక్కడ అక్కడ తిరుగుచుండెను.

Verse 6

यत्र यत्र गृहे देवो लीलया डिण्डमं न्यसेत् । भाराक्रान्तं गृहं पार्थ तत्रतत्र विनश्यति

హే పార్థా! దేవుడు లీలగా ఏ ఏ ఇంటిలో ఆ ‘డిండిమ’ను ఉంచెనో, ఆ ఇల్లు దాని భారంతో నలిగి అక్కడికక్కడే కూలి నశించెను.

Verse 7

एवं सम्प्रचरन् देवो वेष्टितो बहुभिर्जनैः । दृश्यादृश्येन रूपेण निर्जगाम बहिः प्रभुः

ఇలా సంచరిస్తున్న దేవుడు అనేక జనులతో చుట్టుముట్టబడి, దర్శనమయ్యే–అదర్శనమయ్యే రూపంతో ప్రభువు బయటకు వెళ్లిపోయాడు.

Verse 8

इतश्चेतश्च धावन्तं न पश्यन्ति यदा जनाः । विस्मितास्ते स्थिताः शम्भुर्भविष्यति ततोऽस्तुवन्

ఆయన ఇటూ అటూ దూసుకుపోతున్నప్పుడు ప్రజలు చూడలేకపోయారు; వారు ఆశ్చర్యంతో నిలిచిపోయి, తరువాత ‘ఇతడే శంభువు’ అని స్తుతించసాగారు.

Verse 9

तेषां तु स्तुवतां भक्त्या शङ्करं जगतां पतिम् । डिण्डिरूपो हि भगवांस्तदासौ प्रत्यदृश्यत

భక్తితో జగత్పతి శంకరుని స్తుతిస్తున్న వారికి, ఆ సమయంలో భగవాన్ డిణ్డి (డోలు) రూపంగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

Verse 10

तदाप्रभृति देवेशो डिण्डिमेश्वर उच्यते । दर्शनात्स्पर्शनाद्राजन् सर्वपापैः प्रमुच्यते

ఆ కాలం నుంచే దేవేశుడు ‘డిణ్డిమేశ్వరుడు’ అని పిలువబడాడు. ఓ రాజా, ఆయన దర్శనంతో—స్పర్శంతో కూడ—సర్వ పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది.