Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 19
बहुभिर्यक्षरक्षोभिर्मायाचारिप्रचारिभिः । छन्दिता मम जानद्भिर्भावमन्तर्गतं हरौ
bahubhiryakṣarakṣobhirmāyācāripracāribhiḥ | chanditā mama jānadbhirbhāvamantargataṃ harau
అనేక యక్షరాక్షసులు—మాయాచారంలో సంచరిస్తూ మోసం ప్రచారం చేస్తూ—నన్ను మోసగించారు; అయినా నా అంతర్భావం హరిలోనే స్థిరమని వారు బాగా తెలిసినవారే।
Unspecified in this verse (contextually within Mārkaṇḍeya’s narration in Adhyāya 194)
Scene: Illusionists—yakṣas and rākṣasas—cast deceptive appearances to mislead a devotee whose heart remains fixed on Hari; the scene contrasts dark sorcery with a steady inner light.
FAQs
Even when illusion and fear arise externally, steadfast inner devotion to Hari remains the true refuge.
This verse itself is narrative; the wider passage belongs to the Revā (Narmadā) sacred geography in the Revā Khaṇḍa.
No direct ritual is stated here; it sets the devotional context that later verses connect to worship and tīrtha practices.