Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 59
तथैव पुण्या मलतोयवाहां दृष्ट्वा पुनः कल्पपरिक्षयेऽपि । अम्बामिवार्यामनुकम्पमानामक्षीणतोयां विरुजां विशोकः
tathaiva puṇyā malatoyavāhāṃ dṛṣṭvā punaḥ kalpaparikṣaye'pi | ambāmivāryāmanukampamānāmakṣīṇatoyāṃ virujāṃ viśokaḥ
అలాగే తన జలములతో మలినతను హరించే ఆ పుణ్యనదిని కల్పాంతంలోనూ మళ్లీ దర్శించగానే నేను శోకరోగరహితుడనగుదును. ఆమె ఆర్యమాతవలె కరుణామయి; ఆమె జలం అక్షయము, ఆమె నిరుజతను నిశ్శోకతను ప్రసాదించును.
Mārkaṇḍeya (inferred)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: river
Listener: assembled sages / audience of the māhātmya
Scene: A serene, wide river with clear, unfailing waters; the devotee stands on the bank with folded hands, feeling grief and illness dissolve; the river is subtly personified as a compassionate mother-figure blessing the pilgrim.
FAQs
The tīrtha is compassionate and purifying; contact with it is portrayed as removing sorrow and affliction.
Revā/Narmadā as an eternal, unfailing purifier—central to Revā-khaṇḍa’s sacred geography.
No direct injunction; the verse implies the salvific value of darśana and association with the river’s waters.