Adhyaya 188

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः परं महाराज चत्वारिंशत्क्रमान्तरे । शालग्रामं ततो गच्छेत्सर्वदैवतपूजितम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ మహారాజా, తదుపరి నలభై అడుగుల దూరంలో సర్వదేవతలచే పూజింపబడే పవిత్ర శాలగ్రామానికి వెళ్లవలెను।

Verse 2

यत्रादिदेवो भगवान्वासुदेवस्त्रिविक्रमः । स्वयं तिष्ठति लोकात्मा सर्वेषां हितकाम्यया

అక్కడ ఆదిదేవుడైన భగవాన్ వాసుదేవుడు త్రివిక్రముడు, లోకాల ఆత్మగా, సమస్త జీవుల హితకాంక్షతో స్వయంగా నిలిచియున్నాడు।

Verse 3

नारदेन तपस्तप्त्वा कृता शाला द्विजन्मनाम् । सिद्धिक्षेत्रं भृगुक्षेत्रं ज्ञात्वा रेवातटे स्वयम्

నారదుడు తపస్సు చేసి ద్విజుల కొరకు ఒక శాలా-ఆశ్రమాన్ని నిర్మించాడు; రేవాతీరంలోని ఈ స్థలాన్ని ‘సిద్ధిక్షేత్రం’ ‘భృగుక్షేత్రం’ అని తెలిసికొని తానే దానిని ప్రసిద్ధి చేశాడు।

Verse 4

शालग्रामाभिधो देवो विप्राणां त्वधिवासितः । साधूनां चोपकाराय वासुदेवः प्रतिष्ठितः

‘శాలగ్రామ’ అనే దేవుడు అక్కడ విప్రుల కొరకు నివసింపబడెను; సాధువుల ఉపకారార్థం వాసుదేవుడు విధివిధానాలతో ప్రతిష్ఠింపబడెను।

Verse 5

योगिनामुपकाराय योगिध्येयो जनार्दनः । शालग्रामेति तेनैव नर्मदातटमाश्रितः

యోగుల హితార్థం, యోగధ్యేయుడైన జనార్దనుడు నర్మదాతీరాన్ని ఆశ్రయించి, అందువల్ల అక్కడ ‘శాలగ్రామ’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధుడయ్యాడు।

Verse 6

मासि मार्गशिरे शुक्ला भवत्येकादशी यदा । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये तद्दिनं समुपोषयेत्

మార్గశీర్ష మాస శుక్లపక్షంలో ఏకాదశి వచ్చినప్పుడు, పుణ్యమైన రేవా జలంలో స్నానం చేసి ఆ దినమున ఉపవాసం ఆచరించవలెను.

Verse 7

रात्रौ जागरणं कुर्यात्सम्पूज्य च जनार्दनम् । पुनः प्रभातसमये द्वादश्यां नर्मदाजले

రాత్రి జాగరణం చేసి జనార్దనుని విధిగా సంపూజించాలి. తరువాత ద్వాదశి ఉదయసమయంలో నర్మదా జలంలో (తదుపరి కర్మ) చేయవలెను.

Verse 8

स्नात्वा संतर्प्य देवांश्च पितॄन्मातॄंस्तथैव च । श्राद्धं कृत्वा ततः पश्चात्पितृभ्यो विधिपूर्वकम्

స్నానం చేసి దేవతలకు, పితృదేవతలకు, మాతృదేవతలకు తర్పణం సమర్పించి, శ్రాద్ధం నిర్వహించాలి; అనంతరం విధిపూర్వకంగా పితృలకు అర్పణ-దానాదులు చేయాలి.

Verse 9

शक्तितो ब्राह्मणान्पूज्य स्वर्णवस्त्रान्नदानतः । क्षमापयित्वा तान्विप्रांस्तथा देवं खगध्वजम्

శక్తి మేరకు బ్రాహ్మణులను పూజించి స్వర్ణం, వస్త్రం, అన్నదానం చేయాలి. ఆ విప్రుల వద్ద క్షమాపణ కోరుకొని ఖగధ్వజ దేవుని (గరుడధ్వజ విష్ణువును) కూడా ప్రసన్నం చేయాలి.

Verse 10

एवं कृते महाराज यत्पुण्यं च भवेन्नॄणाम् । शृणुष्वावहितो भूत्वा तत्पुण्यं नृपसत्तम

మహారాజా! ఇలా చేసినప్పుడు మనుష్యులకు కలిగే పుణ్యఫలాన్ని, నృపశ్రేష్ఠా, మనస్సు ఏకాగ్రం చేసి వినుము.

Verse 11

न शोकदुःखे प्रतिपत्स्यतीह जीवन्मृतो याति मुरारिसाम्यम् । महान्ति पापानि विसृज्य दुग्धं पुनर्न मातुः पिबते स्तनोद्यत्

అతడు ఇక్కడ శోకదుఃఖాలలో పడడు; జీవించి ఉండగానే మృతుడివలె అయి మురారి (విష్ణు) సమత్వాన్ని పొందుతాడు. మహాపాపాలను విడిచిపెట్టి, మళ్లీ తల్లి పైకెత్తిన స్తనమున పాలు త్రాగడు—అంటే పునర్జన్మబంధం నుండి విముక్తుడవుతాడు.

Verse 12

शालग्रामं पश्यते यो हि नित्यं स्नात्वा जले नार्मदेऽघौघहारे । स मुच्यते ब्रह्महत्यादिपापैर्नारायणानुस्मरणेन तेन

పాపప్రవాహాలను హరించే నర్మదా జలంలో స్నానం చేసి నిత్యం శాలగ్రామాన్ని దర్శించే వాడు, ఆ నారాయణానుస్మరణ శక్తిచేత బ్రహ్మహత్యాది పాపాల నుండీ విముక్తుడవుతాడు.

Verse 13

वसन्ति ये संन्यसित्वा च तत्र निगृह्य दुःखानि विमुक्तसङ्घाः । ध्यायन्तो वै सांख्यवृत्त्या तुरीयं पदं मुरारेस्तेऽपि तत्रैव यान्ति

అక్కడ సంసారాన్ని త్యజించి నివసించే వారు, దుఃఖాలను నియంత్రించి జయించి, ఆసక్తి బంధాల నుండి విముక్తులై—సాంఖ్యరీతిగా మురారి (విష్ణు) యొక్క తురీయ పరమపదాన్ని ధ్యానిస్తూ, అదే స్థలంలోనే ఆ పరమగమ్యాన్ని పొందుతారు.

Verse 188

अध्याय

అధ్యాయము. (ప్రకరణ శీర్షిక)