Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 24
भयं च तेषां न भवेत्कदाचित्पठन्ति ये तात इदं द्विजाग्र्याः । सङ्ग्रामचौराग्निवने तथाब्धौ तेषां शिवस्त्राति न संशयोऽत्र
bhayaṃ ca teṣāṃ na bhavetkadācitpaṭhanti ye tāta idaṃ dvijāgryāḥ | saṅgrāmacaurāgnivane tathābdhau teṣāṃ śivastrāti na saṃśayo'tra
హే తాత! ద్విజశ్రేష్ఠులు ఈ పాఠాన్ని పఠించువారికి ఎప్పుడూ భయం కలుగదు. యుద్ధంలో, దొంగల మధ్య, అగ్నిలో, అరణ్యంలో, సముద్రంలో కూడా—శివుడే వారిని రక్షిస్తాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.
Narrator (contextual Purāṇic narration)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: river
Listener: ‘tāta’ addressed to a dear interlocutor (contextual listener within Revākhaṇḍa narration)
Scene: A learned dvija recites a palm-leaf text while dangers loom—battlefield, thieves, wildfire, dense forest, and a stormy sea—yet an unseen Śiva-shield surrounds him, calming the chaos.
FAQs
Regular recitation anchored in faith invokes Śiva’s protective grace across worldly dangers.
No single tirtha is named; the verse belongs to the Revā-khaṇḍa milieu and emphasizes the stotra’s protective power.
Pāṭha (recitation) of the hymn is prescribed as the means to gain protection.