Adhyaya 158

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्परं तीर्थं सङ्गमेश्वरमुत्तमम् । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापभयापहम्

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఆపై నర్మదా నదికి దక్షిణ తీరంలో ఉన్న ‘సంగమేశ్వర’ అనే ఉత్తమ తీర్థానికి వెళ్లవలెను; అది సమస్త పాపభయాలను తొలగించును.

Verse 2

धनदस्तत्र विश्रान्तो मुहूर्तं नृपसत्तम । पितृलोकात्समायातः कैलासं धरणीधरम्

అక్కడ ధనదుడు (కుబేరుడు), ఓ నృపశ్రేష్ఠా, క్షణమాత్రం విశ్రాంతి పొందెను. పితృలోకమునుండి వచ్చి ధరణీధరమైన కైలాస పర్వతమునకు వెళ్లెను।

Verse 3

प्रत्ययार्थं नृपश्रेष्ठ ह्यद्यापि धरणीतले । कृष्णवर्णा हि पाषाणा दृश्यन्ते स्फटिकोज्ज्वलाः

ప్రత్యయార్థముగా, ఓ నృపశ్రేష్ఠా, నేటికీ భూమితలమున కృష్ణవర్ణపు రాళ్లు కనిపించుచున్నవి; అవి స్ఫటికమువలె ఉజ్జ్వలంగా మెరుస్తున్నవి।

Verse 4

विन्ध्यनिर्झरनिष्क्रान्ता पुण्यतोया सरिद्वरा । प्रविष्टा नर्मदातोये सर्वपापप्रणाशने

వింధ్య పర్వత నిర్ఝరముల నుండి ఉద్భవించిన, పుణ్యజలములతో నిండిన ఆ శ్రేష్ఠ నది, సర్వపాపప్రణాశినీ నర్మదా జలములో ప్రవేశించుచున్నది।

Verse 5

सङ्गमे तत्र यः स्नात्वा पूजयेत्सङ्गमेश्वरम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

అక్కడ ఆ సంగమమున స్నానము చేసి సంగమేశ్వరుని పూజించువాడు, నిస్సందేహముగా అశ్వమేధ యజ్ఞఫలమును పొందును।

Verse 6

घण्टापताकावितनं यो ददेत्सङ्गमेश्वरे । हंसयुक्तविमानस्थो दिव्यस्त्रीशतसंवृतः

సంగమేశ్వరునకు గంటలు, పతాకలు, విస్తారమైన విటానములు అర్పించువాడు, హంసలతో యుక్తమైన విమానమున అధిరోహించి, వందలాది దివ్యస్త్రీలచే పరివృతుడగును।

Verse 7

स रुद्रपदमाप्नोति रुद्रस्यानुचरो भवेत् । दधि भक्ते न देवस्य यः कुर्याल्लिङ्गपूरणम्

అతడు రుద్రపదాన్ని పొందుతూ రుద్రుని అనుచరుడగును. భక్తితో దేవుని లింగాన్ని పెరుగుతో నింపి సేవచేయువాడు—

Verse 8

सिक्थसंख्यं शिवे लोके स वसेत्कालमीप्सितम् । श्रीफलैः पूरयेल्लिङ्गं निःस्वो भूत्वा भवस्य तु

అతడు శివలోకంలో కోరిన కాలమంతా నివసిస్తాడు—మోము బిందువుల సంఖ్యతో కొలిచినట్లుగా. అలాగే దరిద్రుడైనా భవుని లింగాన్ని కొబ్బరికాయలతో నింపి పూజించువాడు కూడా అదే ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 9

सोऽपि तत्फलमाप्नोति गतः स्वर्गे नरेश्वर । अक्षया सन्ततिस्तस्य जायते सप्तजन्मसु

అతడూ అదే ఫలాన్ని పొందుతూ, ఓ నరేశ్వరా, స్వర్గానికి వెళ్తాడు. అతనికి ఏడు జన్మల వరకు అక్షయమైన సంతతి కలుగుతుంది.

Verse 10

स्नपनं देवदेवस्य दध्ना मधुघृतेन वा । यः करोति विधानेन तस्य पुण्यफलं शृणु

విధివిధానాలతో దేవాధిదేవునికి పెరుగుతో గానీ, లేదా తేనె మరియు నెయ్యితో గానీ స్నపనం (అభిషేకం) చేయువాని పుణ్యఫలాన్ని వినుము.

Verse 11

धृतक्षीरवहा नद्यो यत्र वृक्षा मधुस्रवाः । तत्र ते मानवा यान्ति सुप्रसन्ने महेश्वरे

ఎక్కడ నదులు నెయ్యి మరియు పాల ప్రవాహాలతో ప్రవహిస్తాయో, ఎక్కడ వృక్షాలు తేనెను జార్చుతాయో—మహేశ్వరుడు అత్యంత ప్రసన్నుడైనప్పుడు ఆ మనుష్యులు అక్కడికి చేరుతారు.

Verse 12

पत्रं पुष्पं फलं तोयं यस्तु दद्यान्महेश्वरे । तत्सर्वं सप्तजन्मानि ह्यक्षयं फलमश्नुते

భక్తితో మహేశ్వరునికి ఆకు, పుష్పం, ఫలం లేదా జలాన్ని అర్పించువాడు, దాని అక్షయ పుణ్యఫలాన్ని ఏడు జన్మల వరకు అనుభవిస్తాడు।

Verse 13

सर्वेषामेव पात्राणां महापात्रं महेश्वरः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजनीयो महेश्वरः

అన్ని పాత్రులలో మహేశ్వరుడే మహాపాత్రుడు; అందుచేత సమస్త ప్రయత్నంతో మహేశ్వరుని పూజించాలి।

Verse 14

ब्रह्मचर्यस्थितो नित्यं यस्तु पूजयते शिवम् । इह जीवन्स देवेशो मृतो गच्छेदनामयम्

నిత్యం బ్రహ్మచర్యంలో స్థితుడై శివుని పూజించువాడు, ఇహలోకంలో జీవించుచుండగానే దేవేశునికి ప్రియుడవుతాడు; మరణానంతరం నిరామయ పదాన్ని పొందుతాడు।

Verse 15

शिवे तु पूजिते पार्थ यत्फलं प्राप्यते बुधैः । योगीन्द्रे चैव तत्पार्थ पूजिते लभते फलम्

హే పార్థా, శివుని పూజచేత జ్ఞానులు పొందే ఫలం ఏదో, అదే ఫలం హే పార్థా, యోగీంద్రుని పూజచేత కూడా లభిస్తుంది।

Verse 16

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । येषां गृहेषु भुञ्जन्ति शिवभक्तिरता नराः

వారు ధన్యులు, వారు మహాత్ములు; వారి జన్మ సుజీవితం—ఎవరి ఇంట శివభక్తిలో రతులైన జనులు అన్నం భుజిస్తారో।

Verse 17

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्रयत्र वसेन्मुनिः । तत्र तत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

ఎక్కడెక్కడ ముని ఇంద్రియసమూహాన్ని నియమించి నివసిస్తాడో, అక్కడక్కడే కురుక్షేత్రం, నైమిషారణ్యం, పుష్కరతీర్థముల పుణ్యత కలుగుతుంది।

Verse 18

यत्फलं वेदविदुषि भोजिते शतसंख्यया । तत्फलं जायते पार्थ ह्येकेन शिवयोगिना

హే పార్థా! వేదజ్ఞులను వందమందికి భోజనం పెట్టిన ఫలం ఏదో, అదే ఫలం ఒక్క శివయోగిని సత్కరించినా కలుగుతుంది।

Verse 19

यत्र भुञ्जति भस्माङ्गी मूर्खो वा यदि पण्डितः । तत्र भुञ्जति देवेशः सपत्नीको वृषध्वजः

భస్మధారి భక్తుడు ఎక్కడ భుజిస్తాడో—అతడు మూఢుడైనా పండితుడైనా—అక్కడే దేవేశుడు వృషధ్వజుడు శివుడు తన పత్నితో కలిసి ఆ నైవేద్యాన్ని స్వీకరిస్తాడు।

Verse 20

विप्राणां वेदविदुषां कोटिं संभोज्य यत्फलम् । भिक्षामात्रप्रदानेन तत्फलं शिवयोगिनाम्

వేదజ్ఞ బ్రాహ్మణుల కోటిమందికి భోజనం పెట్టిన ఫలం ఏదో, శివయోగులకు కేవలం భిక్షామాత్రం ఇచ్చినప్పుడే అదే ఫలం లభిస్తుంది।

Verse 21

सङ्गमेश्वरमासाद्य प्राणत्यागं करोति यः । न तस्य पुनरावृत्तिः शिवलोकात्कदाचन

సంగమేశ్వరుని చేరి ప్రాణత్యాగం చేసే వానికి శివలోకమునుండి ఎప్పటికీ పునరావృత్తి ఉండదు।

Verse 158

। अध्याय

అధ్యాయము (ఇది అధ్యాయ-చిహ్నము/విభాగ సూచిక).