Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 17
ते भाग्यहीना मनुजाः सुशोच्यास्ते भूमिभाराय कृतावताराः । अचेतनास्ते पशुभिः समाना ये भक्तिहीना भगवत्यनन्ते
te bhāgyahīnā manujāḥ suśocyāste bhūmibhārāya kṛtāvatārāḥ | acetanāste paśubhiḥ samānā ye bhaktihīnā bhagavatyanante
ఆ మనుష్యులు భాగ్యహీనులు, అత్యంత శోచనీయులు—వారు భూమికి భారమయ్యేలా మాత్రమే జన్మిస్తారు। అనంత భగవానునిపై భక్తిలేనివారు జ్ఞానశూన్యులు, పశువుల సమానులు।
Mārkaṇḍeya (deduced from immediate chapter context continuing into 150.1)
Tirtha: Revā-kṣetra (general)
Type: kshetra
Scene: Two contrasting figures on the riverbank: one devoted, luminous and attentive; another indifferent, heavy and shadowed, symbolically weighing down the earth; above, Ananta (Vishnu on Śeṣa) as the object of devotion.
FAQs
Human life finds its dignity in devotion; without bhakti, life is spiritually inert.
No particular tīrtha is named; the verse functions as a moral foundation within the Revā Khaṇḍa narrative.
No specific rite is stated; it urges cultivation of bhakti to Ananta.