Adhyaya 141

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तापेश्वरमनुत्तमम् । यत्र सा हरिणी सिद्धा व्याधभीता नरेश्वर

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ మహీపాలా, అనుత్తమమైన తాపేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను; అక్కడ ఆ జింక వేటగాడి భయంతో, ఓ నరేశ్వరా, సిద్ధిని పొందింది.

Verse 2

जले प्रक्षिप्य गात्राणि ह्यन्तरिक्षं गता तु सा । व्याधो विस्मितचित्तस्तु तां मृगीमवलोक्य च

ఆమె తన అవయవాలను నీటిలో విసిరి నిజంగా ఆకాశంలోకి ఎగసింది. ఆ వేటగాడు ఆశ్చర్యచిత్తుడై ఆ జింకను తిలకిస్తూ నిలిచిపోయాడు.

Verse 3

विमुच्य सशरं चापं प्रारेभे तप उत्तमम् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु व्याधेनाचरितं तपः

బాణాలతో కూడిన ధనుస్సును విడిచి ఆ వ్యాధుడు ఉత్తమ తపస్సును ప్రారంభించాడు. వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాల పాటు ఆ వేటగాడు ఆ తపస్సును ఆచరించాడు.

Verse 4

अतीते तु ततः काले परितुष्टो महेश्वरः । वरं ब्रूहि महाव्याध यत्ते मनसि रोचते

ఆ కాలం గడిచిన తరువాత మహేశ్వరుడు సంతుష్టుడై పలికెను— “ఓ మహావ్యాధా! నీ మనసుకు నచ్చిన వరాన్ని చెప్పు.”

Verse 5

व्याध उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । तव पार्श्वे महादेव वासो मे प्रतिदीयताम्

వ్యాధుడు పలికెను— “ఓ దేవేశా! నీవు ప్రసన్నుడవైతే, నాకు వరం ఇవ్వదలచితే, ఓ మహాదేవా! నీ పక్కనే నివాసం నాకు ప్రసాదించు.”

Verse 6

ईश्वर उवाच । एवं भवतु ते व्याध यस्त्वया काङ्क्षितो वरः । दैवदेवो महादेव इत्युक्त्वान्तरधीयत । गते चादर्शनं देवे स्थापयित्वा महेश्वरम्

ఈశ్వరుడు పలికెను— “ఓ వ్యాధా! నీవు కోరిన వరం అలాగే కలుగుగాక।” ‘మహాదేవుడు దేవదేవుడు’ అని చెప్పి ఆయన అంతర్ధానమయ్యాడు. దేవుడు కనబడకపోయిన తరువాత వ్యాధుడు అక్కడ మహేశ్వరుని స్థాపించాడు.

Verse 7

पूजयित्वा विधानेन गतो व्याधस्ततो दिवम् । तदाप्रभृति तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

విధివిధానంగా పూజించి వ్యాధుడు తరువాత స్వర్గానికి వెళ్లాడు. ఆ కాలం నుంచే ఆ తీర్థం మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధి పొందింది.

Verse 8

व्याधानुतापसंजातं तापेश्वरमिति श्रुतम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सम्पूजयति शङ्करम्

వేటగాడి పశ్చాత్తాపం నుండి జన్మించినదిగా ఇది ‘తాపేశ్వరము’ అని ప్రసిద్ధి. ఆ తీర్థంలో ఎవడు స్నానమాచరించి విధివిధానంగా శంకరుని పూజించునో—

Verse 9

शिवलोकमवाप्नोति मामुवाच महेश्वरः । ये स्नाता नर्मदातोये तीर्थे तापेश्वरे नराः

అతడు శివలోకాన్ని పొందుతాడు—అని మహేశ్వరుడు నాతో చెప్పెను. నర్మదా జలములో తాపేశ్వర తీర్థంలో స్నానము చేసిన వారు—

Verse 10

तापत्रयविमुक्तास्ते नात्र कार्या विचारणा । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तृतीयायां विशेषतः

వారు త్రితాపముల నుండి విముక్తులగుదురు; ఇందులో సందేహం లేదు. ముఖ్యంగా అష్టమి, చతుర్దశి, తృతీయ తిథులలో।

Verse 11

स्नानं समाचरेन्नित्यं सर्वपातकशान्तये

సర్వ పాపశాంతి కొరకు నిత్యం స్నానము ఆచరించవలెను।

Verse 141

। अध्याय

ఇతి అధ్యాయము సమాప్తము।