Adhyaya 139

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सोमतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सोमस्तपस्तप्त्वा नक्षत्रपथमास्थितः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహారాజా, అనుత్తమమైన సోమతీర్థమునకు వెళ్లవలెను; అక్కడ సోముడు (చంద్రుడు) తపస్సు చేసి నక్షత్రపథమును పొందెను।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नायादाचम्य विधिपूर्वकम् । कृतजाप्यो रविं ध्यायेत्तस्य पुण्यफलं शृणु

ఆ తీర్థంలో ఎవడు స్నానం చేసి విధిపూర్వకంగా ఆచమనం చేసి, జపం పూర్తిచేసి రవి (సూర్యుడు)ను ధ్యానించునో—అతని పుణ్యఫలాన్ని వినుము।

Verse 3

ऋग्वेदयजुर्वेदाभ्यां सामवेदेन भारत । जपतो यत्फलं प्रोक्तं गायत्र्या चात्र तत्फलम्

హే భారతా, ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం జపించుటకు చెప్పబడిన ఫలం ఏదో, ఇక్కడ గాయత్రీ జపముచేత కూడా అదే ఫలం లభించును।

Verse 4

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या ब्राह्मणान् भोजयेच्छुचिः । तेन सम्यग्विधानेन कोटिर्भवति भोजिता

ఆ తీర్థంలో శుచిగా ఉండి భక్తితో బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టువాడు, సమ్యగ్విధిగా ఆ కర్మ చేయుటవలన కోటిమందికి భోజనం పెట్టినంత పుణ్యఫలము పొందును।

Verse 5

पादुकोपानहौ छत्रं वस्त्रकम्बलवाजिनः । यो दत्ते विप्रमुख्याय तस्य तत्कोटिसंमितम्

ఎవడు ప్రముఖ బ్రాహ్మణునకు పాదుకలు/చెప్పులు, ఛత్రం, వస్త్రాలు, కంబళం లేదా అశ్వాన్ని దానం చేస్తాడో, అతని పుణ్యం కోటిసమానముగా లెక్కించబడును।

Verse 6

सहस्रं तु सहस्राणामनृचां यस्तु भोजयेत् । एकस्य मन्त्रयुक्तस्य कलां नार्हति षोडशीम्

ఋగ్వేదపాఠం లేని వేల వేల బ్రాహ్మణులకు ఎవడు భోజనం పెట్టినప్పటికీ, మంత్రయుక్తుడైన ఒక్క వేదవిదుని భోజనపుణ్యంలోని పదహారవ భాగానికైనా సమానము కాదు।

Verse 7

एवं तु भोजयेत्तत्र बह्वृचं वेदपारगम् । शाखान्तर्गमथाध्वर्युं छन्दोगं वा समाप्तिगम्

కాబట్టి ఆ తీర్థంలో వేదపారగుడైన బహ్వృచుడు (ఋగ్వేదీ)ను, అలాగే శాఖాసంబద్ధుడైన అధ్వర్యు (యజుర్వేదీ)ను, లేదా అధ్యయనసమాప్తుడైన ఛాందోగుడు (సామవేదీ)ను భోజింపజేయవలెను।

Verse 8

अग्निहोत्रसहस्रस्य यत्फलं प्राप्यते बुधैः । समं तद्वेदविदुषा तीर्थे सोमस्य तत्फलम्

వెయ్యి అగ్నిహోత్రాల వలన జ్ఞానులు పొందే ఫలము ఏదో, అదే ఫలము సోమతీర్థంలో వేదవిదునకు సమానంగా లభించును—ఇదే ఆ స్థల మహిమ।

Verse 9

भोजयेद्यः शतं तेषां सहस्रं लभते नरः । एकस्य योगयुक्तस्य तत्फलं कवयो विदुः

వారిలో వందమందికి భోజనం పెట్టినవాడు వెయ్యిమందికి భోజనం పెట్టిన ఫలాన్ని పొందుతాడు; అయితే యోగసంపన్నుడైన ఒక్కరికే భోజనం పెట్టిన ఫలం దానికన్నా అధికమని మునులు తెలుసుకొనుచున్నారు।

Verse 10

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्रयत्र वसेन्मुनिः । तत्रतत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

ఇంద్రియసమూహాన్ని నియంత్రించి ముని ఎక్కడెక్కడ నివసిస్తాడో, అక్కడక్కడ కురుక్షేత్రం, నైమిషారణ్యం, పుష్కరతీర్థములు కూడా ఉన్నట్లే అవుతాయి।

Verse 11

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः । संक्रान्तौ च व्यतीपाते योगी भोज्यो विशेषतः

కాబట్టి సమస్త ప్రయత్నంతో—చంద్రగ్రహణం, సూర్యగ్రహణం, సూర్యసంక్రాంతి మరియు వ్యతీపాతయోగ దినమున—యోగిని ప్రత్యేకంగా భోజనింపజేయవలెను।

Verse 12

संन्यासं कुरुते यस्तु तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । विमानेन महाभागाः स याति त्रिदिवं नरः

కాని హే యుధిష్ఠిరా, ఆ తీర్థంలో సన్యాసాన్ని స్వీకరించిన మనిషి మహాభాగ్యవంతుడై దివ్యవిమానంలో త్రిదివానికి (స్వర్గానికి) చేరుతాడు।

Verse 13

सोमस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते

సోముని (చంద్రదేవుని) అనుచరుడై, అతనితోనే కలిసి ఆనందిస్తాడు।

Verse 139

। अध्याय

అధ్యాయము। (ఇది అధ్యాయ-సమాప్తి లేదా శీర్షిక సూచిక.)