Adhyaya 128

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र भृकुटेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो भृगुः परमकोपनः

మార్కండేయుడు పలికెను—హే రాజేంద్ర, తదుపరి ఉత్తమమైన భృకుటేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను; అక్కడ పరమకోపి మహాభాగుడు భృగువు సిద్ధుడయ్యెను।

Verse 2

तेन वर्षशतं साग्रं तपश्चीर्णं पुरानघ । पुत्रार्थं वरयामास पुत्रं पुत्रवतां वरः

హే అనఘా, అతడు పూర్వం వంద సంవత్సరాలకు మించి తపస్సు ఆచరించాడు; పుత్రార్థంగా, పుత్రవంతులలో శ్రేష్ఠుడై, పుత్రవరాన్ని కోరెను।

Verse 3

वरो दत्तो महाभाग देवेनान्धकघातिना । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

హే మహాభాగ, అంధకసంహారకుడైన దేవుడు వరం ప్రసాదించాడు. ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి పరమేశ్వరుని పూజించువాడు…

Verse 4

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । भृकुटेशं तु यः कश्चिद्घृतेन मधुना सह

అతడు అగ్నిష్టోమ యజ్ఞఫలాన్ని ఎనిమిది రెట్లు పొందును. మరియు ఎవడైనా నెయ్యి, తేనెతో కూడి భృకుటేశుని పూజించునట్లయితే…

Verse 5

पुत्रार्थी स्नापयेद्भक्त्या स लभेत्पुत्रमीप्सितम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय काञ्चनम्

పుత్రార్థి భక్తితో భృకుటీశుని స్నాపనం చేయించాలి; అతడు కోరిన పుత్రుని పొందుతాడు. మరియు ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి బ్రాహ్మణునికి స్వర్ణం దానం చేసే వాడు…

Verse 6

गोदानं वा महीं वापि तस्य पुण्यफलं शृणु

గోదానం గానీ, భూమిదానం గానీ—ఆ కర్మ యొక్క పుణ్యఫలాన్ని వినుము.

Verse 7

ससमुद्रगुहा तेन सशैलवनकानना । दत्ता पृथ्वी न सन्देहस्तेन सर्वा नृपोत्तम

ఓ నృపోత్తమా! అతడు సముద్రాలు, గుహలు సహా, పర్వతాలు, అడవులు, ఉపవనాలు సహా ఈ సమస్త భూమిని దానం చేశాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 8

तेन दानेन स स्वर्गे क्रीडयित्वा यथासुखम् । मर्त्ये भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः

ఆ దానఫలంతో అతడు స్వర్గంలో తన ఇష్టానుసారం సుఖంగా విహరిస్తాడు; తరువాత మర్త్యలోకానికి వచ్చి రాజాధిరాజుడవుతాడు లేదా అత్యంత పూజిత బ్రాహ్మణుడవుతాడు.

Verse 128

। अध्याय

అధ్యాయం సమాప్తం.