Adhyaya 115

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज तीर्थमङ्गारकं परम् । रूपदं सर्वलोकानां विश्रुतं नर्मदातटे

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—ఓ మహారాజా, అప్పుడు నర్మదా తీరమున ప్రసిద్ధమైన, సమస్త జనులకు రూపమును శ్రేయస్సును ప్రసాదించే పరమ అంగారక తీర్థమునకు వెళ్లవలెను।

Verse 2

अङ्गारकेण राजेन्द्र पुरा तप्तं तपः किल । अर्बुदं च निखर्वं च प्रयुतं वर्षसंख्यया

హే రాజేంద్రా, పురాతన కాలమున అంగారకుడు అక్కడ తపస్సు చేసినాడని ప్రసిద్ధి—వర్షసంఖ్యగా అర్బుదం, నిఖర్వం, ప్రయుతం వరకు అతి దీర్ఘకాలం।

Verse 3

ततस्तुष्टो महादेवः परया कृपया नृप । प्रत्यक्षदर्शी भगवानुवाच क्षितिनन्दनम्

అప్పుడు, ఓ నృపా, పరమ కరుణతో తృప్తుడైన మహాదేవుడు—ప్రత్యక్ష దర్శనమిచ్చే భగవాన్—భూమిపుత్రునితో పలికెను।

Verse 4

वरदोऽस्मि महाभाग दुर्लभं त्रिदशैरपि । वरं दास्याम्यहं वत्स ब्रूहि यत्ते विवक्षितम्

హే మహాభాగా, నేను వరదాతను; దేవతలకు కూడా దుర్లభమైన వరమును ఇస్తాను। వత్సా, నీకు ఏది అభీష్టమో చెప్పు।

Verse 5

अङ्गारक उवाच । तव प्रसादाद्देवेश सर्वलोकमहेश्वर । ग्रहमध्यगतो नित्यं विचरामि नभस्तले

అంగారకుడు పలికెను—హే దేవేశా, హే సర్వలోక మహేశ్వరా, నీ ప్రసాదముచేత నేను గ్రహమధ్యమున స్థితుడనై నిత్యం ఆకాశమండలమున సంచరిస్తున్నాను।

Verse 6

यावद्धराधरो लोके यावच्चन्द्रदिवाकरौ । नद्यो नदाः समुद्राश्च वरो मे चाक्षयो भवेत्

లోకంలో పర్వతాలు నిలిచినంతకాలం, చంద్రసూర్యులు ఉన్నంతకాలం, నదులు, ప్రవాహాలు, సముద్రాలు ఉన్నంతకాలం—నా ఈ వరం అక్షయంగా ఉండుగాక।

Verse 7

एवमस्त्विति देवेशो दत्त्वा वरमनुत्तमम् । जगामाकाशमाविश्य वन्द्यमानः सुरासुरैः

దేవేశుడు “ఏవమస్తు” అని పలికి, అనుత్తమ వరాన్ని ప్రసాదించాడు; ఆపై ఆకాశంలో ప్రవేశించి వెళ్లిపోయాడు, దేవాసురులచే వందింపబడుతూ।

Verse 8

भूमिपुत्रस्ततस्तस्मिन्स्थापयामास शङ्करम् । गतः सुरालये लोके ग्रहभावे निवेशितः

అప్పుడు భూమిపుత్రుడు ఆ స్థలంలోనే శంకరుని ప్రతిష్ఠించాడు. అనంతరం అతడు సురలోకానికి వెళ్లి, గ్రహదేవత స్థితిలో నియమింపబడ్డాడు।

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । हुतहोमो जितक्रोधः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసి పరమేశ్వరుని పూజించి, అగ్నిలో ఆహుతులు సమర్పించి హోమం చేసి, క్రోధాన్ని జయించినవాడు—అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 10

चतुर्थ्यङ्गारके यस्तु स्नात्वा चाभ्यर्चयेद्ग्रहम् । अङ्गारकं विधानेन सप्तजन्मानि भारत

ఓ భారతా! అంగారకవారము (మంగళవారం) వచ్చిన చతుర్థీనాడు స్నానం చేసి, విధివిధానంగా గ్రహదేవుడు అంగారకుని అర్చించినవాడు—ఏడు జన్మల వరకు శుభఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 11

दशयोजनविस्तीर्णे मण्डले रूपवान् भवेत् । तत्रैव ता मृतो जन्तुः कामतोऽकामतोऽपि वा । रुद्रस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते

దశ యోజనాల విస్తీర్ణమైన ఆ మండలంలో ఉన్నవాడు రూపవంతుడవుతాడు. అక్కడే ఎవడు కావాలనే గాని అనుకోకుండా గాని మరణిస్తే, అతడు రుద్రుని అనుచరుడై ఆ ప్రభువుతోనే కలిసి ఆనందిస్తాడు।

Verse 115

। अध्याय

అధ్యాయము. (గ్రంథంలో అధ్యాయ-సమాప్తిని సూచించే గుర్తు.)