Adhyaya 110
మార్కండేయుడు శుద్ధిని ప్రసాదించే తీర్థయాత్రా క్రమాన్ని వివరిస్తాడు; అది చివరకు చక్రతీర్థ సమీపంలోని వైష్ణవ తీర్థంలో ముగుస్తుంది. ఆ తీర్థాన్ని ప్రాచీనకాలంలో విష్ణువు (జనార్దనుడు) స్థాపించాడని చెప్పబడుతుంది. భయంకరమైన దానవ సంహారం అనంతరం, ఆ సంఘర్షణ వల్ల మిగిలిన దోషశేషాన్ని మరియు పాపఫలితాలను శమింపజేయడానికి భగవంతుడు ఈ తీర్థాన్ని ప్రతిష్ఠించాడని స్థలమహిమకు కారణకథగా చెప్పబడింది. అక్కడ క్రోధజయం (జితక్రోధం), ఘోర తపస్సు, మౌనవ్రతం వంటి నియమాలు విశేషంగా ప్రశంసించబడతాయి; ఇలాంటి సంయమాన్ని దేవులు, దానవులు కూడా సులభంగా అనుసరించలేరని పేర్కొంటుంది. తరువాత సంక్షిప్త విధానం—స్నానం, పాత్రుడైన ద్విజాతికి దానం, విధిపూర్వక జపం—ఇవి తక్షణమే ఘోర పాపాలనూ తొలగించి సాధకుణ్ని వైష్ణవ పదానికి నడిపిస్తాయని ఫలశ్రుతి వలె నిశ్చయంగా చెబుతుంది.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । धौतपापं ततो गच्छेन्महापातकनाशनम् । समीपे चक्रतीर्थस्य विष्णुना निर्मितं पुरा
శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను—అనంతరం పాపం కడిగినవాడు మహాపాతకనాశకమైన ఆ తీర్థానికి వెళ్లవలెను; అది చక్రతీర్థ సమీపంలో విష్ణువుచే పురాతనకాలంలో నిర్మింపబడినది।
Verse 2
निहतैर्दानवैर्घोरैर्देवदेवो जनार्दनः । तत्पापस्य विनाशार्थं दानवान्तोद्भवस्य च
భయంకర దానవులు హతులైన తరువాత దేవదేవుడు జనార్దనుడు ఆ కర్మజ పాపనాశార్థమును, దానవపీడ శమనార్థమును కూడా కార్యమారంభము చేసెను।
Verse 3
तत्र तीर्थे जितक्रोधश्चचार विपुलं तपः । दुश्चरं मौनमास्थाय ह्यशक्यं देवदानवैः
ఆ తీర్థమున క్రోధమును జయించి ఆయన విస్తారమైన తపస్సు చేసెను; దేవదానవులకు సైతం అసాధ్యమైన దుష్కర మౌనవ్రతమును ఆశ్రయించెను।
Verse 4
स्नात्वा दत्त्वा द्विजातिभ्यो दानानि विविधानि च । तत्क्षणात्सुपापस्तु गतस्तद्वैष्णवं पदम्
స్నానము చేసి ద్విజులకు నానావిధ దానములు ఇచ్చినచో, మహాపాపియైనవాడుకూడా ఆ క్షణముననే వైష్ణవ పదము—విష్ణోః పరమధామము—ప్రాప్తించును।
Verse 5
एवं युक्तस्तु यस्तत्र पापं कृत्वा सुदारुणम् । स्नात्वा जप्त्वा विधानेन मुच्यते सर्वपातकैः
ఇట్లు నియమసంపన్నుడై అక్కడ అత్యంత దారుణ పాపము చేసినవాడైనను, విధిపూర్వకంగా స్నానము చేసి జపము చేయుటచేత సమస్త పాతకముల నుండి విముక్తుడగును।
Verse 110
। अध्याय
అధ్యాయము సమాప్తము।