Mantra 12
तं प्र॒त्नथा॑ पू॒र्वथा॑ वि॒श्वथे॒मथा॑ ज्येष्ठ॒ता॑तिं बर्हि॒षद॑ᳪ स्व॒र्विद॑म् । प्र॒ती॒ची॒नं वृ॒जनं॑ दोहसे॒ धुनि॑मा॒शुं जय॑न्त॒मनु॒ यासु॒ वर्ध॑से । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ शण्डा॑य त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्वी॒रतां॑ पा॒ह्यप॑मृष्ट॒: शण्डो॑ दे॒वास्त्वा॑ शुक्र॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टाऽसि
táṃ pratnáthā pū́rvathā viśváthemáthā jyeṣṭhatā́tiṃ barhiṣádaṃ svarvídam | pratīcīnáṃ vṛjánaṃ dohase dhúnim āśúṃ jáyantam ánu yā́su várdhase | upayā́magṛhīto’si śaṇḍā́ya tvā́ eṣá te yónir vīrátāṃ pā́hy apamṛṣṭáḥ śaṇḍó devā́s tvā́ śukrapā́ḥ prá nayantv anādhṛṣṭo’si
ఆయనను—ప్రాచీనరీతిగా, పూర్వవత్, సర్వవిధంగా, ఇప్పటికీ—జ్యేష్ఠతాతి (అత్యుత్తమ బలం), బర్హిషద్ (బర్హిపై ఆసీనుడు), స్వర్విద్ (స్వర్గప్రదుడు)గా (మేము స్మరిస్తాము). ఆయన ప్రత్యచీనుడు (మనవైపు ముఖమున్నవాడు), వ్రజన (విజయ/లాభశక్తి), దోహనార్థం; ధునిమాన్ (కంపింపజేసేవాడు), ఆశువు, జయంతుడు—ఆయనను అనుసరించి నీవు ఆ మార్గాలలో వృద్ధి చెందుతావు. ఉపయామంతో గ్రహించబడినవాడవు నీవు; శండునికోసం నిన్ను నేను గ్రహిస్తున్నాను. ఇదే నీ యోని (ఆధారం); వీరతను కాపాడు. నీవు అపమృష్టుడు; నీవే శండుడు. దేవులు—శుక్రపాః (శుద్ధ/దీప్త పానాన్ని పానముచేసేవారు)—నిన్ను ముందుకు నడిపించుగాక; నీవు అనాధృష్టుడు (అపరాజితుడు).
तम् । प्रत्नथा । पूर्वथा । विश्वथा । इमथा । ज्येष्ठतातिम् । बर्हिषदम् । स्वर्विदम् । प्रतीचीनम् । वृजनम् । दोहसे । धुनिम् । आशुम् । जयन्तम् । अनु । यासु । वर्धसे । उपयामगृहीतः । असि । शण्डाय । त्वा । एषः । ते । योनिः । वीरताम् । पाहि । अपमृष्टः । शण्डः । देवाः । त्वा । शुक्रपाः । प्र । नयन्तु । अनाधृष्टः । असि ।