Sukta 71

Mantra 1

उदु ष्य देवः सविता हिरण्यया बाहू अयंस्त सवनाय सुक्रतुः । घृतेन पाणी अभि प्रुष्णुते मखो युवा सुदक्षो रजसो विधर्मणि ॥

ఎగసి లేచుచున్నాడు ఆ దేవుడు సవితా; హిరణ్య బాహువులను సవనార్థం విస్తరించాడు—శుక్రతు. ఘృతంతో తన పాణులను అభి-ప్రుష్ణుతే; మఖంలో యువకుడై, సుదక్షుడై, రజసుల విస్తార ధామంలో విధర్మణి—ఋత నియమాన్ని స్థాపించుచున్నాడు.

Mantra 2

देवस्य वयं सवितुः सवीमनि श्रेष्ठे स्याम वसुनश्च दावने । यो विश्वस्य द्विपदो यश्चतुष्पदो निवेशने प्रसवे चासि भूमनः ॥

దేవ సవితా యొక్క ఆ పరమ ప్రేరణలో (సవీమన్), అతని వసువుల (సంపదల) దానంలో, మేము శ్రేష్ఠస్థితిలో ఉండుదుము. ఎందుకంటే, హే విస్తారుడా (భూమన్), సమస్త ద్విపద-చతుష్పద జీవుల నివేశనం (స్థాపన) మరియు ప్రసవం (ప్రవర్తన/ప్రసరణ) పై అధిపతి నీవే.

Mantra 3

अदब्धेभिः सवितः पायुभिष्ट्वं शिवेभिरद्य परि पाहि नो गयम् । हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत ॥

హే సవితః, నీ అద్బ్ధ (అచ్యుత) రక్షకులతో, శివ (శుభ) రక్షణలతో, ఈ రోజు మమ్మల్ని చుట్టుముట్టి మా గయం (జీవశక్తి/ప్రాణం)ను కాపాడు. హే హిరణ్యజిహ్వ (సువర్ణజిహ్వ) దేవా, నవ్య సువిత (కొత్త ప్రకాశమయ క్షేమం) కొరకు మమ్మల్ని రక్షించు—ఏ అఘశంస (దుష్టనిందకుడు) మాపై అధికారం పొందనీయకు.

Mantra 4

उदु ष्य देवः सविता दमूना हिरण्यपाणिः प्रतिदोषमस्थात् । अयोहनुर्यजतो मन्द्रजिह्व आ दाशुषे सुवति भूरि वामम् ॥

పైకి లేచుచున్నాడు ఆ దేవుడు సవితా, గృహనివాసి (దమూనా); సువర్ణహస్తుడై ప్రతి సంధ్య వేళ నిలుచున్నాడు. అయోహను (ఇనుప దవడ) గల, యజ్య (ఆరాధ్య)ుడై, మంద్రజిహ్వ (మధుర/ఉల్లాస జిహ్వ)ుడై, దాశుషే (దానం చేసేవానికి) బహు వామం (క్షేమం/సౌభాగ్యం)ను ప్రేరేపించి ప్రసాదిస్తాడు.

Mantra 5

उदू अयाँ उपवक्तेव बाहू हिरण्यया सविता सुप्रतीका । दिवो रोहांस्यरुहत्पृथिव्या अरीरमत्पतयत्कच्चिदभ्वम् ॥

ఊర్ధ్వంగా ఆయన తన బాహువులను విస్తరింపజేస్తాడు—కార్యాన్ని ప్రేరేపించి నియమించే ఉపవక్త వలె; హిరణ్యమయ సవితా, సుప్రతీక—శుభప్రకాశమయుడు. భూమి విస్తారమునుండి లేచి ద్యులోకారోహణాలను అధిరోహిస్తాడు; సమస్తాన్ని ఋతంలో స్థాపించి సక్రమగతిలో నడిపిస్తాడు; తెలియని విశాలంలో (అభ్వ) కూడ ఎగిరిపోవునట్లు ప్రవర్తిస్తాడు.

Mantra 6

वाममद्य सवितर्वाममु श्वो दिवेदिवे वाममस्मभ्यं सावीः । वामस्य हि क्षयस्य देव भूरेरया धिया वामभाजः स्याम ॥

ఓ సవితరా, నేటి వాంఛిత మంగళం, రేపటి వాంఛిత మంగళం—దినదినమూ మా కొరకు వాంఛితమేదో దానినే ప్రేరేపించుము. ఎందుకంటే, ఓ దేవా, ఆనందపు సమృద్ధిగల నివాసమైన ఆ ‘వామస్య క్షయ’లో మేము ఈ ధియా (ఆలోచన-ఇచ్ఛ) మరియు రయి (సంపద) ద్వారా భాగస్వాములు (వామభాజః) కావలెను.