
Sukta 2.38
Gṛtsamada (traditional for Mandala 2)
Savitṛ
Trishtubh
ఈ సూక్తం సవితృను దివ్య ప్రేరకుడిగా స్తుతిస్తుంది; ఆయన ఉదయించి అస్తమించి లోకాలను చలనంలోకి నడిపిస్తూ, ఋత (సార్వత్రిక క్రమం) ను నిలబెట్టి, దేవులు మరియు మనుషులకు సమృద్ధి యొక్క భాగాన్ని పంచుతాడు. ఆయన స్థిరమైన, జయప్రదమైన సన్నిధి వికృతి/భ్రాంతిని తొలగించి, తన దివ్య ఆజ్ఞానుసారం “శాశ్వత జలాలను” ప్రవహింపజేస్తుందని వర్ణించబడింది. చివరికి, గాయకుల శాంతి మరియు అభివృద్ధి కోసం, ఆకాశం, జలాలు, భూమి నుండి కోరతగిన సమృద్ధిని ప్రసాదించమని ద్రష్ట సవితృను ప్రార్థిస్తాడు.
Mantra 1
उदु ष्य देवः सविता सवाय शश्वत्तमं तदपा वह्निरस्थात् । नूनं देवेभ्यो वि हि धाति रत्नमथाभजद्वीतिहोत्रं स्वस्तौ ॥
ప్రేరణ (సవాయ) కొరకు ఆ దేవుడు సవితా ఉదయించి లేచుచున్నాడు; శాశ్వత కర్మశీలుడు—జలవాహక వహ్ని వలె—తన స్థానంలో స్థిరమయ్యాడు. ఇప్పుడు అతడు దేవులకు రత్న-ధనాన్ని విధించి/విభజించి ఇస్తాడు; ఆపై స్వస్తి కలిగించే గమనంలో, సువాహ్వానిత (వీతిహోత్ర) హవిని పంచుతాడు.
Mantra 2
विश्वस्य हि श्रुष्टये देव ऊर्ध्वः प्र बाहवा पृथुपाणिः सिसर्ति । आपश्चिदस्य व्रत आ निमृग्रा अयं चिद्वातो रमते परिज्मन् ॥
సర్వుల శ్రవణ-ప్రతిస్పందన కొరకు దేవుడు ఊర్ధ్వంగా లేచుచున్నాడు; విశాలహస్తుడు, పృథుపాణి, తన బాహువులను ముందుకు చాపుతాడు. జలములు కూడా అతని వ్రతానికి లోబడి నియత రూపాలను ధరిస్తాయి; ఈ వాయువూ తన పరిజ్మన్ మార్గం చుట్టూ ఆనందంగా సంచరిస్తుంది.
Mantra 3
आशुभिश्चिद्यान्वि मुचाति नूनमरीरमदतमानं चिदेतोः । अह्यर्षूणां चिन्न्ययाँ अविष्यामनु व्रतं सवितुर्मोक्यागात् ॥
వేగమైన గమనాలనూ అతడు ఇప్పుడు విడిపిస్తాడు; తన గమనంలో కదలని దానినీ కదిలించాడు. సర్ప-శక్తులనూ అతడు కిందికి దించి నిర్విష/అహింసకంగా చేశాడు; సవితా వ్రతాన్ని అనుసరించి, మోక్య—విముక్తిని ఇచ్చే విమోచనం—వస్తుంది.
Mantra 4
पुनः समव्यद्विततं वयन्ती मध्या कर्तोर्न्यधाच्छक्म धीरः । उत्संहायास्थाद्व्यृतूँरदर्धररमतिः सविता देव आगात् ॥
ఆమె మళ్లీ విస్తరించిన నెయ్యబడ్డ జాలాన్ని నేస్తుంది; కార్యమధ్యంలో దృఢుడైన ధీర ఋషి అచల ఆధారాన్ని స్థాపించాడు. లేచి అతడు ఋతువులను సమీకరించి, వాటిని తగిన ప్రమాణాలలో విడివిడిగా నిలిపాడు; కార్యసాధక సంకల్పశక్తితో దేవుడు సవితా వచ్చాడు.
Mantra 5
नानौकांसि दुर्यो विश्वमायुर्वि तिष्ठते प्रभवः शोको अग्नेः । ज्येष्ठं माता सूनवे भागमाधादन्वस्य केतमिषितं सवित्रा ॥
అనేక నివాసస్థానాలలో సమస్త ఆయువు తన తన స్థానాలలో స్థిరపడుతుంది; అగ్నியின் ఉద్భాసిత, ఉప్పొంగే జ్వాల స్పష్టంగా నిలుస్తుంది. తల్లి కుమారునికి జ్యేష్ఠ భాగాన్ని ఉంచింది; అతని కేతు (చిహ్నం)ను అనుసరించి, సవితా ప్రేరణతో, జీవి నియత దిశలో సాగుతుంది.
Mantra 6
समाववर्ति विष्ठितो जिगीषुर्विश्वेषां कामश्चरताममाभूत् । शश्वाँ अपो विकृतं हित्व्यागादनु व्रतं सवितुर्दैव्यस्य ॥
అతడు తిరిగి తిరిగి మళ్లాడు—దృఢంగా నిలిచి, జయాన్ని కోరువాడు; కదిలే సమస్తంలో అతడే కామంగా మారాడు. వికృత నిర్మాణాలను విడిచిపెట్టి, శాశ్వత ఆపః (జలాలు)తో వచ్చాడు—సవితా యొక్క దైవ వ్రతం (ఋత-నియమం)ను అనుసరించి.
Mantra 7
त्वया हितमप्यमप्सु भागं धन्वान्वा मृगयसो वि तस्थुः । वनानि विभ्यो नकिरस्य तानि व्रता देवस्य सवितुर्मिनन्ति ॥
ఓ సవితా! నీ చేతనే జలాలలో దాగి ఉన్న భాగం స్థాపించబడింది; అందువల్ల అన్వేషకులు (మృగయసః) ఎండిన భూమి అంతటా విస్తరించి సంచరిస్తారు. ఆ వనాలు—వాటిని ఎవరూ ఉల్లంఘించలేరు; దేవుడైన సవితృ యొక్క వ్రతాలు (నియమాలు) క్షీణించవు.
Mantra 8
याद्राध्यं वरुणो योनिमप्यमनिशितं निमिषि जर्भुराणः । विश्वो मार्ताण्डो व्रजमा पशुर्गात्स्थशो जन्मानि सविता व्याकः ॥
జలాలలో దాగి ఉన్న ఆ గర్భస్థానాన్ని వరుణుడు సిద్ధం చేశాడు—కనురెప్ప మిటకరించడంలోనూ తప్పని, నిరంతరం కార్యనిరతమైనది—అందులోకే విశ్వవ్యాపి మార్తాండుడు, మందగా ఉన్న సూర్యుడు, వ్రజం (గోశాల)కు చేరాడు. సవితా జన్మలను వాటి-వాటి స్థానాలలో స్పష్టంగా వెలికి తెచ్చి, భేదంతో విభజించి స్థిరపరిచాడు.
Mantra 9
न यस्येन्द्रो वरुणो न मित्रो व्रतमर्यमा न मिनन्ति रुद्रः । नारातयस्तमिदं स्वस्ति हुवे देवं सवितारं नमोभिः ॥
య whose ఋత-స్వరూప వ్రతాన్ని ఇంద్రుడు కాదు, వరుణుడు కాదు, మిత్రుడు కాదు, అర్యమా కాదు, రుద్రుడుకూడా క్షీణింపజేయలేడు; శత్రు శక్తులూ దానిని దాడి చేయలేవు—ఆ దేవుడు సవితారునే ఇక్కడ మా స్వస్తి (శ్రేయస్సు) కోసం నమస్కారాలతో ఆహ్వానిస్తున్నాను.
Mantra 10
भगं धियं वाजयन्तः पुरंधिं नराशंसो ग्नास्पतिर्नो अव्याः । आये वामस्य संगथे रयीणां प्रिया देवस्य सवितुः स्याम ॥
మా ధి (ప్రేరిత బుద్ధి) వాజ (బలం/సమృద్ధి)ను మోసేలా చేసి, భగ (Bhaga) మరియు పురంధి (Purandhi) ను అన్వేషిస్తూ—నరాశంస (Narāśaṃsa) మరియు గ్నాస్పతి (Gnāspati), ప్రేరిత వాక్కు యొక్క అధిపతి, మమ్మల్ని కాపాడుగాక. అలాగే రయి (సంపదలు) కలిసే సంగథ (సమాగమ-స్థలం) లో దేవ సవితృ (Savitṛ) కు మేము ప్రియులమగుదుము గాక.
Mantra 11
अस्मभ्यं तद्दिवो अद्भ्यः पृथिव्यास्त्वया दत्तं काम्यं राध आ गात् । शं यत्स्तोतृभ्य आपये भवात्युरुशंसाय सवितर्जरित्रे ॥
ఓ సవితర్, దివ (ఆకాశం) నుండి, అద్భ్యః (జలాల) నుండి, పృథివి (భూమి) నుండి—నీచే దత్తమైన ఆ కామ్య రాధస్ (ఇష్టదానం/సమృద్ధి) మాకు చేరుగాక. అది స్తోతృభ్యః (గాయకులకు) శాంతి మరియు వృద్ధిని కలిగించుగాక—ఉరుశంస (విస్తృతంగా ప్రశంసింపబడినవాడు) కొరకు, ఓ సవితర్, జరిత్ర (స్తుతిచేసేవాడు) కొరకు కలుగుగాక.
Savitṛ is the divine “Impeller” who awakens and sets all beings in motion, guiding them by cosmic law (ṛta/vrata) and granting auspicious well-being and prosperity.
That right movement in life and ritual comes from Savitṛ’s impulse: he corrects what is distorted, maintains order, and distributes the proper share of blessings to gods and humans.
It is especially fitting at dawn or before beginning an important action or ritual, to seek clarity, auspiciousness (svasti), and the successful flow of the undertaking.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.