Sukta 99

Mantra 1

कं नश्चित्रमिषण्यसि चिकित्वान्पृथुग्मानं वाश्रं वावृधध्यै । कत्तस्य दातु शवसो व्युष्टौ तक्षद्वज्रं वृत्रतुरमपिन्वत् ॥

హే చికిత్వాన్ (జ్ఞాని)! మా కొరకు నీవు ఏ ప్రకాశమయమైన, విచిత్రమైన అద్భుతాన్ని ప్రేరేపిస్తున్నావు—దానివల్ల విస్తారగామి (పృథుగ్మాన్) మరియు బలవంతమైన (వాశ్ర) శక్తి వృద్ధి చెందునట్లు? ఉషస్సు వ్యుష్టి-క్షణంలో ఆ బలం (శవస్) దాత ఎవరు—అతడు వజ్రాన్ని తీర్చిదిద్ది, దానిని వృత్ర-తుర (వృత్రవధక)ముగా చేసి, ఆవరణకర్త (వృత్ర)ను నశింపజేయుటకు దూకించాడు?

Mantra 2

स हि द्युता विद्युता वेति साम पृथुं योनिमसुरत्वा ससाद । स सनीळेभिः प्रसहानो अस्य भ्रातुर्न ऋते सप्तथस्य मायाः ॥

అతడు ద్యుతి మరియు విద్యుత్తుతో కదులుతాడు; సామ-గానంతో వచ్చుచున్నాడు. అసురత్వం (ఆధిపత్య ప్రభుత్వం) చేత విస్తారమైన యోనిలో తన ఆసనాన్ని అధిష్ఠించాడు. ఒకే నీడ (గూడు) గల సహచరులతో అతడు ప్రబలుతాడు; సప్తథ (ఏడవ-జన్ముడు) అయిన భ్రాత యొక్క మాయా-కార్యాలు లేకుండా కాదు.

Mantra 3

स वाजं यातापदुष्पदा यन्त्स्वर्षाता परि षदत्सनिष्यन् । अनर्वा यच्छतदुरस्य वेदो घ्नञ्छिश्नदेवाँ अभि वर्पसा भूत् ॥

అతడు వాజం (విజయ-బలం) వైపు పోతాడు, దుర్గమమైన పాదాలను దాటుతూ; స్వః-లోకం (సూర్య-లోకం)ను జయించి, లాభాన్ని కోరుతూ పరి-షదత్ (ఆసనమందు కూర్చుంటాడు). శత-దుర (వంద ద్వారాల) దుర్గమునకు అచల వేదుడు (అడుగడుగునా జ్ఞాని) మిథ్యా-దేవులను కూలదోసినప్పుడు, అతడు అధిభవించే వర్పస్ (ప్రబల రూపం)తో ప్రత్యక్షమవుతాడు.

Mantra 4

स यह्व्योऽवनीर्गोष्वर्वा जुहोति प्रधन्यासु सस्रिः । अपादो यत्र युज्यासोऽरथा द्रोण्यश्वास ईरते घृतं वाः ॥

అతడు—యహ్వ్యుడు (వేగవంతుడు/ఉద్వేగశీలుడు)—గోమధ్యంలో చలించే ధారలను పోస్తాడు; యుద్ధాలలో ముందుకు దూసుకుపోతాడు. ఎక్కడ పాదరహితమైన, యోగ్యమైన రథాలు ఉన్నాయో, ద్రోణిలో అశ్వాలు (జోడింపబడి) ఉన్నాయో—అక్కడ ఘృతసమృద్ధమైన ప్రవాహాలు చలనం పొందుతాయి.

Mantra 5

स रुद्रेभिरशस्तवार ऋभ्वा हित्वी गयमारेअवद्य आगात् । वम्रस्य मन्ये मिथुना विवव्री अन्नमभीत्यारोदयन्मुषायन् ॥

అతడు రుద్రులతో కలిసి వచ్చాడు—నిందార్హం కానిదాన్నే ఎంచుకుంటూ—ఆ ఋభ్వుడు (నిపుణుడు) గయాను వదలి వచ్చాడు. నా భావనలో, అతడు వమ్రం (చీమల పుట్ట) లోని ఆ జంటను విడదీసి తెరిచాడు; అన్నానికి దగ్గరై దానిని ఏడ్పింపజేసి, దానిని దొంగిలించి తీసుకెళ్లాడు.

Mantra 6

स इद्दासं तुवीरवं पतिर्दन्षळक्षं त्रिशीर्षाणं दमन्यत् । अस्य त्रितो न्वोजसा वृधानो विपा वराहमयोअग्रया हन् ॥

అతడే ఆ దాసుని—అతి ఘోరంగా గర్జించువానిని—వశపరచాడు; అతడు షడక్ష (ఆరు-కన్నులు) గలవాని అధిపతి, త్రిశీర్ష (మూడు-తలలు) గలవాడు. అప్పుడు త్రితుడు, బలంతో వృద్ధి పొందుతూ, ఇనుప-మునిగల ఆయుధంతో ఆ వరాహాన్ని పడగొట్టాడు.

Mantra 7

स द्रुह्वणे मनुष ऊर्ध्वसान आ साविषदर्शसानाय शरुम् । स नृतमो नहुषोऽस्मत्सुजातः पुरोऽभिनदर्हन्दस्युहत्ये ॥

అతడు పైకి లేచి, ద్రోహి అయిన మనుష్యునిపై, దాడిచేసేవానిపై బాణాన్ని సంధిస్తాడు. అతడు—అత్యంత పురుషోత్తముడు నహుషుడు, మనలోనుండి సుజాతుడు—దస్యు-హత్యకు అర్హుడై కోటలను పగులగొట్టి తెరుస్తాడు.

Mantra 8

सो अभ्रियो न यवस उदन्यन्क्षयाय गातुं विदन्नो अस्मे । उप यत्सीददिन्दुं शरीरैः श्येनोऽयोपाष्टिर्हन्ति दस्यून् ॥

మేతభూమి కోసం దాహపడే మేఘంలాగా, అతడు మనకు నివాసస్థానానికి దారి చూపే మార్గాన్ని కనుగొంటాడు. అతడు శరీరధారిణి శక్తులతో సోమ సమీపంలో కూర్చునినప్పుడు, ఇనుప పంజాలున్న శ్యేనంలా దస్యువులను కొట్టి పడేస్తాడు.

Mantra 9

स व्राधतः शवसानेभिरस्य कुत्साय शुष्णं कृपणे परादात् । अयं कविमनयच्छस्यमानमत्कं यो अस्य सनितोत नृणाम् ॥

ఈ ఉప్పొంగే శక్తులతో బలంలో పెరుగుతూ, అతడు కుత్సుని కోసం శుష్ణుణ్ని దారిద్ర్యంలోకి తోసివేస్తాడు. ఈ ప్రభువు స్తుతింపబడుతుండగా కవిని ముందుకు నడిపించాడు—అత్కను—అతడు అతనికీ, మనుష్యులకీ విజయాన్ని సంపాదించేవాడు.

Mantra 10

अयं दशस्यन्नर्येभिरस्य दस्मो देवेभिर्वरुणो न मायी । अयं कनीन ऋतुपा अवेद्यमिमीताररुं यश्चतुष्पात् ॥

ఇతడు పురుషోచిత శక్తులచే సేవాభాగాన్ని గెలుచుకొనువాడు; దేవులలో అద్భుతుడు—వరుణుని వలె, మాయావి (కార్య-ప్రభావాధిపతి). ఈ యువ ‘ఋతుపా’ (ఋతు-పాలకుడు) గ్రహించాడు; నాలుగు పాదాలపై నిలిచిన దృఢ ఆధారాన్ని కొలిచి స్థిరపరిచాడు.

Mantra 11

अस्य स्तोमेभिरौशिज ऋजिश्वा व्रजं दरयद्वृषभेण पिप्रोः । सुत्वा यद्यजतो दीदयद्गीः पुर इयानो अभि वर्पसा भूत् ॥

ఈ తన స్తోత్రాలచే ఔశిజ ఋజిశ్వాన్ వృషభ-బలంతో పిప్రు కొరకు వ్రజం (ఆవరణం/గోశాల-వేడి)ను పగులగొట్టాడు. యజ్యుడు (పూజ్యుడు) సోమాన్ని పిండినప్పుడు, అతడు ప్రేరిత వాణిని దీప్తింపజేశాడు; దుర్గాల ముందుముందు సాగి, తన తేజోరూపంతో ప్రకాశించాడు.

Mantra 12

एवा महो असुर वक्षथाय वम्रकः पड्भिरुप सर्पदिन्द्रम् । स इयानः करति स्वस्तिमस्मा इषमूर्जं सुक्षितिं विश्वमाभाः ॥

ఇలా, హే మహాబల అసురా, నీ ధారణకూ వృద్ధికీ, వమ్రక (చీమ) తన పాదాలతో ఇంద్రుని వైపు పాకుతూ ఎక్కుతుంది. ఆయన (ఇంద్రుడు) ముందుకు సాగి అతనికి స్వస్తి కలిగిస్తాడు—ఇష్ (ప్రేరణ), ఊర్జ్ (శక్తి-సమృద్ధి), సుక్షితి (శుభ నివాసం), మరియు సమస్త కాంతులను ప్రసాదిస్తాడు.