Ramayana — Sundara Kanda, Sarga 47, Shloka 22
अक्षवधः (The Slaying of Prince Aksha)
Sundarakāṇḍa Sarga 47
समुत्पतन्तं समभिद्रवद्बली स राक्षसानां प्रवरः प्रतापवान्।रथी रथिश्रेष्ठतमः किरन्शरैः पयोधरश्शैलमिवाश्मवृष्टिभिः।।5.47.22।।
samutpatantaṃ samabhidravad balī sa rākṣasānāṃ pravaraḥ pratāpavān | rathī rathi-śreṣṭhatamaḥ kiran śaraiḥ payodharaḥ śailam ivāśma-vṛṣṭibhiḥ ||5.47.22||
హనుమంతుడు పైకి ఎగిరగానే, బలవంతుడూ ప్రతాపవంతుడైన రాక్షసప్రవరుడు—రథయోధుల్లో శ్రేష్ఠుడు—అతని వెంట పరిగెత్తి బాణవర్షం కురిపించాడు; మేఘం పర్వతంపై శిలావృష్టి కురిపించినట్లుగా।
FAQs
The verse presents steadfastness in one’s chosen duty (for Akṣa, the warrior’s role). In Ramayana ethics, such steadfast valor is admirable as a quality, though its moral worth depends on the justice of the cause it serves.
Hanumān leaps into the air; Akṣa pursues aggressively from his chariot, continuing an intense arrow-attack.
Persistence and martial competence—Akṣa keeps pressure on a superior opponent without hesitation.