Ramayana — Sundara Kanda, Sarga 27, Shloka 26
त्रिजटास्वप्नवर्णनम्
Trijata’s Dream-Omens and the Rakshasis’ Reversal
सहसोत्थाय संभ्रान्तो भयार्तो मदविह्वलः।।5.27.26।।उन्मत्त इव दिग्वासा दुर्वाक्यं प्रलपन्बहु।दुर्गन्धं दुस्सहं घोरं तिमिरं नरकोपमम्।।5.27.27।।मलपङ्कं प्रविश्याशु मग्नस्तत्र स रावणः।
sahasotthāya saṁbhrānto bhayārto madavihvalaḥ ||5.27.26||
unmatta iva digvāsā durvākyaṁ pralapan bahu |
durgandhaṁ dussahaṁ ghoraṁ timiraṁ narakopamam ||5.27.27||
malapaṅkaṁ praviśyāśu magnas tatra sa rāvaṇaḥ |
రావణుడు అకస్మాత్తుగా లేచి నిలిచెను—అతడు గభరాపడినవాడు, భయార్తుడు, మదముచే విహ్వలుడు. ఉన్మత్తుడివలె దిగంబరుడై అనేక దుర్వాక్యాలు ప్రలపించెను. తరువాత దుర్గంధమయమైన, దుస్సహమైన, ఘోరమైన, నరకసమానమైన చీకటిలోకి పరుగెత్తి, మలపంకంలో ప్రవేశించి అక్కడే మునిగిపోయెను।
"I saw Ravana, getting up quickly, in a bewildered state, terrorstricken, totally confused in intoxication. He had gone almost insane, naked uttering words of abuse. Plunged into a pool of filth and emitting foul smell he disappeared into a helllike dark chamber.
FAQs
The imagery teaches that adharma leads to inner darkness—loss of modesty, abusive speech, and spiritual “falling” into impurity. Dharma requires self-control, purity, and truthful speech.
Trijaṭā narrates a climactic dream-omen where Rāvaṇa’s condition deteriorates into madness and a hell-like plunge, foreshadowing defeat.
Sītā’s śauca (purity) and satya (truth) are implicitly affirmed: the unrighteous aggressor is shown sinking into filth, while the righteous sufferer is destined for vindication.