Shloka 16
एकोनषष्ठितमः सर्गः (Sarga 59): सुमन्त्रवाक्यं, अयोध्याविषादः, दाशरथिशोकसागरः
हर्म्यैर्विमानैः प्रासादैरवेक्ष्यरथमागतम्।हाहाकारकृतानार्यो रामादर्शनकर्शिताः।।2.59.16।।
harmyair vimānaiḥ prāsādair avekṣya ratham āgatam |
hāhā-kāra-kṛtā nāryo rāmādarśana-karśitāḥ ||2.59.16||
మేడలు, ఎత్తైన భవనాలు, ప్రాసాదాల నుండి స్త్రీలు రథం రావడం చూశారు. రామదర్శనం లేక బాధపడుతూ వారు ‘హాయ్! హాయ్!’ అని విలపించారు।
The women, with their large, bright eyes flooded with gushing tears looked in silence at one another in deep anguish.
FAQs
The verse highlights how a dharmic leader becomes a refuge for society; when such a figure is removed, the community experiences moral and emotional dislocation.
Ayodhya’s women, expecting Rama, witness the chariot’s return without him and openly lament.
Rama’s compassion and public trustworthiness, implied by the intensity of grief at his absence.