Shloka 34
अष्टपञ्चाशः सर्गः (Sarga 58)
Daśaratha Questions Sumantra; Messages from the Forest Threshold
जानकी तु महाराज निश्श्वसन्ती मनस्विनी।भूतोपहतचित्तेव विष्ठिता विस्मृता स्मिता।।।।
jānakī tu mahārāja niśśvasantī manasvinī |
bhūtopahatacitteva viṣṭhitā vismṛtā smitā ||
కానీ మహారాజా, మనస్వినీ జానకి లోతైన నిట్టూర్పులు విడుస్తూ, ఏదో భూతప్రభావంతో మనస్సు దెబ్బతిన్నదానిలా—స్తంభించి, మరిచిపోయినట్టుగా, అయినా స్వల్ప చిరునవ్వుతో—నిలిచింది।
Supported by Lakshmana's arms, Rama stood, his face streaming with tears and palms folded, while the wretched Sita, glaring at me and the royal chariot, weeping.इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे अष्टपञ्चाशस्सर्गः।।Thus ends the fiftyeighth sarga in Ayodhyakanda of the holy Ramayana, the first epic composed by sage Valmiki.
FAQs
Dharma’s burden is shown through innocent suffering: even the blameless endure pain when truth-bound vows and political actions collide.
Sumantra describes Sita’s shock and emotional disorientation as Rama departs for exile.
Sita’s deep attachment and purity of devotion, expressed through involuntary grief.