
Viṣṇu as the Embodied Purāṇas and the Merit of Hearing the Svarga-khaṇḍa
అధ్యాయం ఆరంభంలో సూతుడు విష్ణువు యొక్క తారక మహిమను ప్రకటిస్తాడు. తరువాత పురాణాలపై ఒక దివ్య “దేహ-విన్యాస” తత్త్వం చెప్పబడుతుంది—విష్ణువే పురాణప్రకటన యొక్క సమగ్ర దేహం; పద్మపురాణం ఆయన హృదయమని, ఇతర మహాపురాణాలు ఆయన అవయవాలు, చర్మం, మజ్జ, ఎముకలుగా నిరూపించబడతాయి. దీనివల్ల పద్మపురాణం హరి స్వరూపానికి ప్రత్యక్ష పవిత్ర ప్రవాహమని స్థాపించబడుతుంది. తదనంతరం ఫలశ్రుతి—ఒక అధ్యాయం బోధించినా లేదా విన్నా పాపనాశనం కలుగుతుంది; ప్రత్యేకంగా స్వర్గఖండ శ్రవణం ఘోరపాపులకూ శుద్ధిని ఇస్తుంది. క్రమంగా దివ్యలోకాల आरोహణ, చివరికి బ్రహ్మలోకప్రాప్తి, తత్త్వజ్ఞానం మరియు నిర్వాణఫలం వాగ్దానం చేయబడుతుంది. ముగింపులో సత్సంగం, తీర్థస్నానం, ఉత్తమ ధర్మకథాశ్రవణం, హరినామంతో గోవిందారాధన చేయమని ఉపదేశం ఇస్తారు।
Verse 1
सूत उवाच । एवं यन्महिमा लोके लोकनिस्तारकारणम् । तस्य विष्णोः परेशस्य नानाविग्रहधारिणः
సూతుడు పలికెను—ఇలా పరమేశ్వరుడైన విష్ణువు మహిమ లోకంలో ప్రసిద్ధమైంది; ఆయన జీవుల విమోచనానికి కారణమై, అనేక రూపాలను ధరించువాడు।
Verse 2
एकं पुराणं रूपं वै तत्र पाद्मं परं महत् । ब्राह्मं मूर्धा हरेरेव हृदयं पद्मसंज्ञितम्
అక్కడ పద్మపురాణం ఏకైక పరమమైన, అత్యంత మహత్తరమైన పురాణరూపం. బ్రాహ్మఖండం దాని శిరస్సు; హరి హృదయమే ‘పద్మ’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధం।
Verse 3
वैष्णवं दक्षिणो बाहुः शैवं वामो महेशितुः । ऊरू भागवतं प्रोक्तं नाभिः स्यान्नारदीयकम्
మహేశ్వరుని కుడి భుజము వైష్ణవమని, ఎడమ భుజము శైవమని చెప్పబడింది. ఆయన తొడలు భాగవత (పురాణ)మని ప్రకటించబడ్డాయి; నాభి నారదీయ (పురాణ)మని చెప్పబడింది.
Verse 4
मार्कंडेयं च दक्षांघ्रिर्वामो ह्याग्नेयमुच्यते । भविष्यं दक्षिणो जानुर्विष्णोरेव महात्मनः
మార్కండేయ (పురాణ)ము ఆయన కుడి పాదముగా; ఎడమ భాగము ఆగ్నేయ (దక్షిణ-తూర్పు) దిక్కుగా చెప్పబడింది. భవిష్య (పురాణ)ము ఆ మహాత్ముడు విష్ణువుని కుడి మోకాలు.
Verse 5
ब्रह्मवैवर्तसंज्ञं तु वामजानुरुदाहृतः । लैंगं ह गुल्फकं दक्षं वाराहं वामगुल्फकम्
బ్రహ్మవైవర్త అనే (పురాణ)ము ఆయన ఎడమ మోకాలిగా చెప్పబడింది. లింగ (పురాణ)ము నిజంగా కుడి మడమ; వారాహ (పురాణ)ము ఎడమ మడమ.
Verse 6
स्कांदं पुराणं लोमानि त्वगस्य वामनं स्मृतम् । कौर्मं पृष्ठं समाख्यातं मात्स्यं मेदः प्रकीर्तितम्
స్కాంద పురాణము ఆయన దేహరోమములు; వామన పురాణము ఆయన చర్మముగా స్మరించబడింది. కౌర్మ పురాణము ఆయన వెన్నుగా సమాఖ్యాతము; మాత్స్య పురాణము ఆయన మేదస్సుగా ప్రకటించబడింది.
Verse 7
मज्जा तु गारुडं प्रोक्तं ब्रह्मांडमस्थि गीयते । एवमेवाभवद्विष्णुः पुराणावयवो हरिः
గారుడ పురాణము ఆయన మజ్జగా చెప్పబడింది; బ్రహ్మాండ పురాణము ఆయన ఎముకలుగా గీతమైంది. ఈ విధంగా హరి విష్ణువు పురాణాల అవయవరూపుడై నిలిచెను.
Verse 8
हृदयं तत्र वै पाद्मं यच्छ्रुत्वामृतमश्नुते । पाद्ममेतत्पुराणं तु स्वयं देवोभवद्धरिः
అక్కడ నిజంగా పద్మపురాణమే హృదయస్వరూపం; దానిని శ్రవణం చేస్తే అమృతరసాన్ని ఆస్వాదించిన ఫలము కలుగుతుంది. ఈ పద్మపురాణాన్ని స్వయంగా భగవాన్ హరియే దివ్యంగా ప్రకటించాడు।
Verse 9
यस्यैकाध्यायमध्याप्य सर्वैः पापैः प्रमुच्यते । तत्रादिमं स्वर्गमिदं सर्वपाद्मफलप्रदम्
ఈ పురాణంలోని ఒక్క అధ్యాయాన్ని అయినా పఠింపజేసినా లేదా శ్రవణం చేయించినా, సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది. అందువల్ల ఇది ఆద్య ‘స్వర్గం’ వంటిది—పద్మపురాణ ఫలములన్నిటినీ ప్రసాదించేది।
Verse 10
स्वर्गखंडं समाकर्ण्य महापातकिनोपि ये । मुच्यंते तेपि पापेभ्यस्त्वचो जीर्णाद्यथोरगाः
స్వర్గఖండాన్ని శ్రవణం చేసినచో మహాపాతకులు కూడా—ఎవరైనా సరే—పాపాల నుండి విముక్తులవుతారు; పాము జీర్ణచర్మాన్ని విడిచినట్లుగా।
Verse 11
अपि चेत्सुदुराचारः सर्वधर्म्मबहिष्कृतः । आदिस्वर्गं समाकर्ण्य यत्फलं समवाप्नुयात्
ఎవరైనా అత్యంత దురాచారుడై, సమస్త ధర్మకర్మల నుండి బహిష్కృతుడైనా—ఆదిస్వర్గాన్ని కేవలం శ్రవణం చేయడం వల్ల చెప్పబడిన ఫలాన్ని పొందుతాడు।
Verse 12
आदिस्वर्गमिदं श्रुत्वा तत्फलं लभते नरः । माघेमासे प्रयागे तु स्नात्वा प्रतिदिनं नरः
ఈ ఆదిస్వర్గ వర్ణనను శ్రవణం చేసినవాడు దాని ఫలాన్ని పొందుతాడు—మాఘమాసంలో ప్రయాగంలో ప్రతిదినం స్నానం చేసినట్లు మహాపుణ్యఫలం లభించినట్లే।
Verse 13
यथा पापात्प्रमुच्येत तथा हि श्रवणाद्भवेत् । दत्ता तेन स्वर्णतुला दत्ता चैव धराखिला
యథా పాపమునుండి విముక్తి కలుగునో, అలాగే ఈ వృత్తాంతాన్ని శ్రవణం చేయుటవలన ఫలము కలుగును. అతడు స్వర్ణతులాదానం చేసినట్లే, సమస్త భూమిని దానమిచ్చినట్లే అయెను.
Verse 14
कृतं वितरणं तेन द्ररिद्रे यत्कृतमृणम् । हरेर्नामसहस्राणि पठितानि ह्यभीक्ष्णशः
అతడు విశాలంగా దానం చేశాడు; దరిద్రుల పట్ల తనకు ఏర్పడిన ఋణాన్ని తీర్చాడు. అలాగే అతడు హరి సహస్రనామాలను పదేపదే పఠించాడు.
Verse 15
सर्वेवे दास्तथाधीतास्तत्तत्कर्मकृतं तथा । अध्यापकाश्च बहवः स्थापिता वृत्तिदानतः
అతడు సమస్త వేదాలను అధ్యయనం చేశాడు; విధివిధానంగా నియత కర్మలను ఆచరించాడు. అలాగే జీవికాదానం ద్వారా అనేక ఉపాధ్యాయులను స్థాపించి పోషించాడు.
Verse 16
अभयं भयलोकेभ्यो दत्तं तेन तथा द्विजाः । गुणवंतो ज्ञानवंतो धर्मवंतोनुमानिताः
ఓ ద్విజులారా! అతడు భయలోకాల నుండి కూడా అభయాన్ని దానమిచ్చాడు. గుణవంతులు, జ్ఞానవంతులు, ధర్మవంతులు యథోచితంగా గౌరవింపబడ్డారు.
Verse 17
मेषकर्कटयोर्मध्ये तोयं दत्तं सुशीतलम् । ब्राह्मणार्थे गवार्थे च प्राणास्त्यक्ताश्च तेन हि
మేషం నుండి కర్కాటకం మధ్యకాలంలో అతడు సుశీతలమైన నీటిని దానమిచ్చాడు. బ్రాహ్మణులకూ గోవులకూ హితార్థంగా అతడు ప్రాణాలనైనా త్యజించాడు.
Verse 18
अन्यानि च सुकर्माणि कृतानि तेन धीमता । येनादिखंडं सदसि श्रुतं संश्रावितं तथा
ఆ ధీమంతుడు మరెన్నో సత్కర్మలు కూడా చేశాడు; అతడే సభలో ఆదిఖండాన్ని శ్రవణం చేసి, అలాగే ఇతరులకు కూడా పఠింపజేసి వినిపించాడు।
Verse 19
स्वर्गखंडं समाधीत्य नानाभोगान्समश्नुते । अंतःपुरगनारीणां सुखसुप्तः प्रबुध्यते
స్వర్గఖండాన్ని అధ్యయనం చేసినవాడు నానావిధ భోగాలను అనుభవిస్తాడు; అంతఃపుర స్త్రీల మధ్య సుఖనిద్ర నుండి మేల్కొన్నవాడిలా ఆనందంతో ప్రబోధిస్తాడు।
Verse 20
किंकिणीरवसन्नादैस्तथा मधुरभाषणैः । इंद्रस्यार्धासनं भुंक्ते इंद्रलोके वसेच्चिरम्
కింకిణీల మ్రోగు నాదాల మధ్య, మధుర వాక్యాల మధ్య అతడు ఇంద్రుని అర్ధాసనాన్ని అనుభవించి, ఇంద్రలోకంలో దీర్ఘకాలం నివసిస్తాడు।
Verse 21
ततः सूर्यस्य भवनं चंद्रलोकं ततो व्रजेत् । सप्तर्षिभवने भोगान्भुक्त्वा याति ततो ध्रुवम्
ఆపై సూర్యుని భవనానికి వెళ్లి, తరువాత చంద్రలోకానికి చేరుతాడు; సప్తర్షుల నివాసంలో దివ్యభోగాలు అనుభవించి, అనంతరం ధ్రువలోకానికి గమనం చేస్తాడు।
Verse 22
ततश्च ब्रह्मणो लोकं प्राप्य तेजोमयं वपुः । तत्रैव ज्ञानमासाद्य निर्वाणं परमृच्छति
ఆపై బ్రహ్మలోకాన్ని చేరి తేజోమయమైన దేహాన్ని పొందుతాడు; అక్కడే సత్యజ్ఞానాన్ని సంపాదించి, చివరకు పరమ నిర్వాణం—మోక్షం—ను పొందుతాడు।
Verse 23
सद्भिः सह वसेद्धीमान्सत्तीर्थे स्नानमाचरेत् । कुर्यादेव सदालापं सच्छास्त्रं शृणुयान्नरः
బుద్ధిమంతుడు సజ్జనుల సహవాసంలో నివసించాలి, పుణ్యతీర్థంలో స్నానం చేయాలి, నిత్యం శుభసంభాషణ చేయాలి, సద్శాస్త్రాన్ని శ్రవణం చేయాలి।
Verse 24
तत्र पाद्मं महाशास्त्रं सर्वाम्नायफलप्रदम् । स्वर्गखंडं च तन्मध्ये महापुण्यफलप्रदम्
అక్కడ పద్మపురాణం మహాశాస్త్రం; అది సమస్త ఆమ్నాయాల ఫలాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. అందులోని స్వర్గఖండం విశేషంగా మహాపుణ్యఫలప్రదం।
Verse 25
भजध्वं गोविंदं नमत हरिमेकं सुरवरं गमिष्यध्वं लोकानतिविमलभोगानतितराम् । शृणुध्वं हे लोका वदत हरिनामैकमतुलं यदीच्छावीचीनां सुखतरणमिष्टानि लभत
గోవిందుని భజించండి; దేవశ్రేష్ఠుడైన ఏకైక హరికి నమస్కరించండి. మీరు అత్యంత నిర్మలమైన, అపార భోగసంపద గల లోకాలకు చేరుతారు. ఓ ప్రజలారా, వినండి—హరినామమనే ఏకైక అతుల నామాన్ని ఉచ్చరించండి; కోరికల అలలను సులభంగా దాటాలని కోరితే, ఇష్టఫలాన్ని పొందుతారు।
Verse 62
इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे द्विषष्टितमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీపాద్మ మహాపురాణంలోని స్వర్గఖండంలో అరవై రెండవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।
Read Padma Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.