Shloka 38
Praise of Pilgrimage (Tīrtha) and Prelude to the Greatness of Prayāga
ततो युधिष्ठिरो राजा प्रणम्य शिरसा मुनिम् । पृच्छामि त्वां मुनिश्रेष्ठ सदा त्रैकाल्यदर्शनम् । कथयस्व समासेन मुच्येऽहं येन किल्बिषात्
tato yudhiṣṭhiro rājā praṇamya śirasā munim | pṛcchāmi tvāṃ muniśreṣṭha sadā traikālyadarśanam | kathayasva samāsena mucye'haṃ yena kilbiṣāt
అనంతరం రాజు యుధిష్ఠిరుడు మునికి శిరస్సు వంచి నమస్కరించి పలికెను—హే మునిశ్రేష్ఠా, సదా భూత-వర్తమాన-భవిష్యత్ అనే త్రికాల దర్శనాన్ని ప్రసాదించే ఉపాయమును నేను అడుగుచున్నాను. దయచేసి సంక్షేపంగా చెప్పుము; దానివలన నేను పాపమునుండి విముక్తుడనగుదును।
Yudhiṣṭhira
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: shanta
Sandhi Resolution Notes: mucye'haṃ → mucye + aham (अवग्रह); tataḥ before vowel in IAST shown as tato; traikālyadarśanam treated as compound traikālya-darśanam.
FAQs
It refers to insight into the three divisions of time—past, present, and future—often implying steady discernment or spiritually grounded awareness that is not confused by changing circumstances.
He requests a concise essence of the practice or teaching, suggesting urgency and a desire for a practical, memorable instruction that can be applied directly.
Humility before wisdom: even a righteous king approaches a sage with reverence, seeking guidance for purification and right understanding rather than relying on power or status.