Shloka 48
Glorification of Vārāṇasī: Kapardīśvara Liṅga and the Piśācamocana Tīrtha
एतद्रहस्यमाख्यातं माहात्म्यं ते कपर्द्दिनः । न कश्चिद्वेत्ति तमसा विद्वानप्यत्र मुह्यति
etadrahasyamākhyātaṃ māhātmyaṃ te kaparddinaḥ | na kaścidvetti tamasā vidvānapyatra muhyati
ఓ కపర్దిన (శివా)! ఈ రహస్యము—నీ మహాత్మ్యం—వివరించబడింది; కానీ అజ్ఞానాంధకారంతో కప్పబడి ఎవ్వరూ దాన్ని యథార్థంగా తెలుసుకోరు, ఇక్కడ పండితులకూ మోహం కలుగుతుంది।
Unspecified narrator/speaker in this excerpt (context needed to confirm the dialogue frame, e.g., Pulastya→Bhīṣma or Śiva→Pārvatī).
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhayanaka
Sandhi Resolution Notes: एतद्रहस्यमाख्यातम् = एतत् + रहस्यम् + आख्यातम्; कश्चिद्वेत्ति = कश्चित् + वेत्ति; विद्वानप्यत्र = विद्वान् + अपि + अत्र.
FAQs
Kaparddin is an epithet of Śiva, commonly understood as “the matted-haired one,” referring to his ascetic form and iconography.
It states that Śiva’s true greatness is a profound secret (rahasya) that remains unknown when covered by tamas (spiritual ignorance), and that even scholarship alone may not prevent confusion.
It cautions against pride in mere learning and points to the need for inner clarity—devotion, disciplined practice, and right understanding—to grasp sacred truths.