Pilgrimage Itinerary and Merits: Sindhu–Sarasvatī–Ocean Confluences and Named Tīrthas
तर्पयित्वा पितॄन्देवानृषींश्च भरतर्षभ । प्राप्नोति वारुणं लोकं दीप्यमानः स्वतेजसा
tarpayitvā pitṝndevānṛṣīṃśca bharatarṣabha | prāpnoti vāruṇaṃ lokaṃ dīpyamānaḥ svatejasā
హే భరతశ్రేష్ఠా! పితృదేవతలను, దేవులను, ఋషులను తర్పణం చేసి, తన స్వతేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ వరుణలోకాన్ని పొందుతాడు.
Not explicitly stated in the provided excerpt (context likely a narrator/teacher addressing a Bharata descendant).
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
Type: tirtha
Sandhi Resolution Notes: पितॄन्देवानृषींश्च = पितॄन् + देवान् + ऋषीन् + च; स्वतेजसा = स्व + तेजसा
The verse emphasizes tarpaṇa—ritual satisfaction/propitiation—offered to three recipients: ancestors (pitṛs), gods (devas), and sages (ṛṣis).
It states that the practitioner attains Vāruṇa-loka, the realm associated with Varuṇa, and is described as radiant through one’s own tejas (inner splendor).
It teaches reciprocity and gratitude: honoring lineage (ancestors), cosmic order (gods), and wisdom traditions (sages) is portrayed as a meritorious act that elevates one’s destiny and inner luminosity.