Shloka 35
Protection of Brāhmaṇas
अथ ते पथ्यगच्छंत विश्वामित्रमुनेः किल । आश्रमं शिष्ययुक्तं च सेवितं मृगशावकैः
atha te pathyagacchaṃta viśvāmitramuneḥ kila | āśramaṃ śiṣyayuktaṃ ca sevitaṃ mṛgaśāvakaiḥ
తర్వాత వారు మార్గమున సాగుతూ—అని చెప్పబడును—మహర్షి విశ్వామిత్రుని ఆశ్రమానికి చేరిరి; అది శిష్యులతో కూడి, జింక పిల్లలచే సేవింపబడుచుండెను।
Narrator (Purāṇic narrator; specific dialogue pair not explicit in this single verse)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
Type: forest
Sandhi Resolution Notes: पथ्यगच्छंत → पथ्य + अगच्छन् (लङ्); विश्वामित्रमुनेः = विश्वामित्र-मुनेः (समास); शिष्ययुक्तं → शिष्ययुक्तम्; मृगशावकैः = मृग-शावकैः (समास)
FAQs
It describes the arrival of the travelers at sage Viśvāmitra’s hermitage, portrayed as a peaceful āśrama community with disciples and gentle wildlife.
Deer-fawns symbolize non-violence and tranquility; their presence indicates the hermitage’s sanctity and the protective, harmonious atmosphere around a realized sage.
Not directly; it functions primarily as narrative description, though it supports the Purāṇic ideal of the āśrama as a dharmic space where nature and spiritual discipline coexist.