Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 115
The Greatness of the Gaṅgā (Gaṅgā-māhātmya): Saudāsa/Kalmāṣapāda’s Curse and Release
प्राप्तं नः पारणेत्युक्त्वा प्राद्ववन्नूर्ध्वबाहवः । तेन कीर्तितनामानि श्रुत्वा दूरे व्यवस्थिताः । अशक्तास्तं धर्षयितुमिदमूचुश्च राक्षसाः ॥ १५ ॥
prāptaṃ naḥ pāraṇetyuktvā prādvavannūrdhvabāhavaḥ | tena kīrtitanāmāni śrutvā dūre vyavasthitāḥ | aśaktāstaṃ dharṣayitumidamūcuśca rākṣasāḥ || 15 ||
“మాకు పారణం దొరికింది!” అని చెప్పి చేతులు పైకెత్తి పరుగెత్తారు. కానీ అతడు కీర్తించిన నామాలను విని వారు దూరంగా నిలిచారు. అతనిని హింసించలేక రాక్షసులు ఇలా పలికారు।
Narrator (Purana narrative voice; likely Suta relating the episode)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It presents nāma-kīrtana (chanting the Lord’s names) as a protective spiritual force: even hostile beings become powerless and keep their distance upon hearing the recitation.
Bhakti is shown as practical and efficacious—devotion expressed through chanting (kīrtana) is not merely emotional but transformative, restraining adharma and safeguarding the devotee.
The verse points to ritual observance through the term pāraṇa (proper breaking of a vow/fast), a key practical detail in vrata-dharma; it does not directly teach a specific Vedanga like Vyākaraṇa or Jyotiṣa here.