Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 17
गङ्गामाहात्म्य — The Greatness of the Gaṅgā
सगर उवाच । मातर्गतः पिता कुत्र किं नामा कस्य वंशजः । तत्सर्वं मे समाचक्ष्व श्रोतुं कौतूहलं मम ॥ १७ ॥
sagara uvāca | mātargataḥ pitā kutra kiṃ nāmā kasya vaṃśajaḥ | tatsarvaṃ me samācakṣva śrotuṃ kautūhalaṃ mama || 17 ||
సగరుడు అన్నాడు—నా తండ్రి ఎక్కడికి వెళ్లాడు? ఆయన పేరు ఏమిటి, ఏ వంశానికి చెందినవాడు? ఆ సంగతులన్నీ నాకు విస్తారంగా చెప్పండి; వినాలని నాకు గొప్ప కుతూహలం ఉంది.
Sagara
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
The verse highlights the Purāṇic emphasis on vaṃśa (lineage) and the continuity of dharma through ancestry—knowing one’s origins is presented as part of understanding one’s duties and place in sacred history.
This specific verse is narrative rather than devotional instruction; it sets up the context in which dharma and sacred history are taught—often leading later to teachings where devotion to Viṣṇu and righteous kingship are linked.
The verse chiefly reflects itihāsa–purāṇa style genealogical inquiry (vaṃśa); it indirectly relates to accurate naming and lineage-recording, but no explicit Vedāṅga (like vyākaraṇa or jyotiṣa) is taught in this line.