Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 52
Gṛhastha-nitya-karman: Śauca, Sandhyā-vidhi, Pañca-yajña, and Āśrama-krama
क्षिप्त्वोपतिष्ठेद्देवर्षे भास्करं स्वस्तिकांजलिम् । ऊर्द्धूबाहुरधोबाहुः क्रमात्कल्यादिके त्रिके ॥ ५२ ॥
kṣiptvopatiṣṭheddevarṣe bhāskaraṃ svastikāṃjalim | ūrddhūbāhuradhobāhuḥ kramātkalyādike trike || 52 ||
ఓ దేవర్షీ! (నిర్దిష్ట జలాన్ని) చల్లిన తరువాత భాస్కరుని ఎదుట స్వస్తికాంజలి చేసి భక్తితో నిలవాలి. కృతాది మూడు యుగాల క్రమంలో—ఒకటిలో భుజాలను పైకి ఎత్తి, మరొకటిలో క్రిందికి ఉంచి—విధిని ఆచరించాలి।
Narada (in dialogue with Sanatkumara tradition; addressing a devarṣi)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It teaches disciplined Surya-upāsanā: after the purificatory sprinkling, one approaches the Sun with auspicious hand-gesture (svastika añjali), showing reverence to the cosmic source of light, order, and dharma.
Bhakti here is expressed through embodied reverence—standing before Bhāskara with a sacred gesture and regulated posture—showing that devotion in the Purāṇic tradition is both inner faith and correct ritual conduct.
It reflects ritual procedure and gesture-discipline aligned with traditional practice, and it implicitly connects to Jyotiṣa/solar observance by centering worship on Bhāskara and yuga-wise ritual variation.