Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 76
Ekādaśī Vrata-Vidhi and the Galava–Bhadrashīla Itihāsa
Dharmakīrti before Yama
नारायणाच्युत जनार्दन कृष्ण विष्णो पद्मेश पद्मजपितः शिव शंकरेति । नित्यं वदंत्यखिललोक हिताः प्रशान्ता दूरद्भटास्त्यजता तान्न ममैषु शिक्षा ॥ ७६ ॥
nārāyaṇācyuta janārdana kṛṣṇa viṣṇo padmeśa padmajapitaḥ śiva śaṃkareti | nityaṃ vadaṃtyakhilaloka hitāḥ praśāntā dūradbhaṭāstyajatā tānna mamaiṣu śikṣā || 76 ||
“నారాయణ, అచ్యుత, జనార్దన, కృష్ణ, విష్ణు; పద్మేశ; శివ, శంకర”—ఇలా సమస్త లోకాల హితాన్ని కోరే ప్రశాంత మునులు నిత్యం ఈ దివ్య నామాలను జపిస్తారు. అటువంటి ధైర్యవంతులైన సత్పురుషులను విడిచి దూరంగా ఉండేవానికి ఈ విషయంలో నా ఉపదేశం లేదు.
Sanatkumara (teaching Narada in dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It teaches that constant remembrance of the Divine through sacred names, upheld by serene sages who work for universal welfare, is a central spiritual practice; rejecting such saintly company cuts one off from true instruction.
Bhakti is shown as nāma-japa guided by praśānta sādhu-s—those established in peace and compassion—implying that devotion matures through both chanting and sustained association with realized devotees.
The verse uses “śikṣā” in the sense of disciplined instruction and training; practically, it points to the importance of correct, regular recitation (a Śikṣā-related concern of sound and practice) under the guidance of qualified teachers.