Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 10
Dvādaśī-vrata: Month-by-month Viṣṇu Worship and the Year-End Udyāpana
सनक उवाच । साधु साधु मुनिश्रेष्ट भक्तस्त्वं पुरुषोत्तमेः । भूयो भूयो यतः पुच्छेश्चरित्रं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १० ॥
sanaka uvāca | sādhu sādhu muniśreṣṭa bhaktastvaṃ puruṣottameḥ | bhūyo bhūyo yataḥ puccheścaritraṃ śārṅgadhanvanaḥ || 10 ||
సనకుడు అన్నాడు—సాధు, సాధు, హే మునిశ్రేష్ఠా! నీవు పురుషోత్తమునకు నిజమైన భక్తుడవు. నీవు మళ్లీ మళ్లీ శార్ఙ్గధన్వుని చరిత్రను అడుగుతున్నావు గనుక, నేను చెప్పుదును॥ १० ॥
Sanaka
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
The verse sanctifies repeated inquiry into Viṣṇu’s sacred deeds, presenting earnest questioning and attentive listening as marks of genuine devotion to Puruṣottama.
Bhakti is shown as a living practice: the devotee repeatedly seeks Hari-kathā (Viṣṇu’s caritra), and the realized teacher responds by narrating it—highlighting śravaṇa (hearing) and sat-saṅga (holy dialogue).
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught in this verse; the practical takeaway is the discipline of śravaṇa—systematically hearing authoritative Purāṇic narration as a devotional method.