Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 76
Vāmana’s Advent, Aditi’s Hymn, Bali’s Gift, and the Mahatmya of Bhū-dāna
नमोनमोऽर्केन्दुविलोचनाय नमोऽस्तु ते यज्ञफलप्रदाय । नमोऽस्तु यज्ञाङ्गविराजिताय नमोऽस्तु ते सज्जनवल्लभाय ॥ ७६ ॥
namonamo'rkenduvilocanāya namo'stu te yajñaphalapradāya | namo'stu yajñāṅgavirājitāya namo'stu te sajjanavallabhāya || 76 ||
సూర్యచంద్రుల వంటి నేత్రాలు గల ప్రభూ, నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం. యజ్ఞఫలాన్ని ప్రసాదించువాడా, నీకు నమస్కారం. యజ్ఞాంగాలతో విరాజిల్లువాడా, నీకు నమస్కారం. సజ్జనులకు ప్రియుడవైన నీకు నమస్కారం॥
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It presents Vishnu as the inner Lord of yajña who both embodies the sacrificial order and grants its results, teaching that devotion and surrender are the highest way to approach the power behind ritual merit.
The repeated “namo namah” is pure stuti—humble praise and surrender—showing bhakti as direct heartfelt offering, while acknowledging Vishnu as “sajjana-vallabha,” the intimate refuge of the righteous.
It reflects the ritual science of yajña by referencing “yajña-phala” (results of rites) and “yajñāṅga” (the structured limbs of sacrifice), emphasizing that correct ritual components ultimately depend on the presiding deity for fruition.