Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 27
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
ध्येकानुभक्ता मयान् ज्ञात्वा मिश्रीदीत्सहजान्मुने । मत्कालोधिसुहृन्मित्रपूर्वकान्कल्पयेत्पुनः ॥ २७ ॥
dhyekānubhaktā mayān jñātvā miśrīdītsahajānmune | matkālodhisuhṛnmitrapūrvakānkalpayetpunaḥ || 27 ||
ఓ మునీ, ధ్యానం మరియు అంతఃఅనుభవం ద్వారా భక్తులని గుర్తించి, వారిని తెలిసికొని, మళ్లీ తగిన కాలమానం ప్రకారం సుహృదులు, మిత్రులతో కూడి జీవనాచారాన్ని సక్రమంగా ఏర్పాటు చేయవలెను।
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It emphasizes discernment: recognize genuine devotion rooted in contemplation and inner realization, then structure one’s life and practice anew with disciplined order and supportive association.
Bhakti here is not merely emotional; it is validated by dhyāna (contemplation) and anubhava (direct experience), and it matures through right conduct, right timing, and companionship of well-wishers (satsanga).
The verse points to kāla (proper timing/measure), a practical concern aligned with Jyotiṣa-style discipline for choosing appropriate times and maintaining regulated practice, though it is framed here as spiritual order rather than technical astrology.