Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 115
Jīva–Ātman Inquiry; Kṣetrajña Doctrine; Karma-based Varṇa; Four Āśramas and Sannyāsa Discipline
लोकौ चात्र भवतः । वात्सल्याः सर्वभूतेभ्यो वायोः श्रोत्रस्तथा गिरा । परितापोदपघातश्च पारुष्यं चात्र गर्हितम् ॥ ११५ ॥
lokau cātra bhavataḥ | vātsalyāḥ sarvabhūtebhyo vāyoḥ śrotrastathā girā | paritāpodapaghātaśca pāruṣyaṃ cātra garhitam || 115 ||
ఇక్కడ రెండు మార్గాలు చెప్పబడ్డాయి. సమస్త జీవుల పట్ల వాత్సల్యకరుణను పెంపొందించాలి; చెవిని, వాక్కును నియంత్రించాలి. బాధ కలిగించడం, కొట్టడం/హాని చేయడం, కఠిన వాక్యాలు—ఇవి ఇక్కడ నిందనీయం.
Sanatkumara (in dialogue teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It frames moksha-dharma as rooted in universal compassion and self-restraint: cultivating vātsalya toward all beings while disciplining hearing and speech, and rejecting actions that generate harm and agitation.
Bhakti is supported by a purified heart and conduct—tenderness to all beings and non-harming speech. By avoiding harshness and injury, the devotee becomes fit for steady remembrance and worship.
It practically applies śikṣā and vyākaraṇa principles to sādhana: disciplined vocal expression (gīr) and careful listening (śrotra-niyama) so that speech does not become pāruṣya (harmful harshness).