
ఈ అధ్యాయంలో శ్రీ బ్రహ్మ ఈశాన-కల్పంలో ప్రసిద్ధమైన, అగ్ని వసిష్ఠునికి ఉపదేశించిన ఆగ్నేయ/అగ్ని పురాణానికి సంబంధించిన క్రమబద్ధమైన అనుక్రమణీని వివరిస్తాడు. దీని పరిమాణం 15,000 శ్లోకాలు అని, పఠించే వారికి మరియు వినే వారికి రెండింటికీ పవిత్రఫలదాయకమని చెబుతాడు. అనంతరం అవతారకథలు, సృష్టివర్ణన, వైష్ణవారాధన, అగ్నికర్మలు, మంత్ర-ముద్రా తత్త్వం, దీక్ష-అభిషేకాలు, మండలరచన, శుద్ధిక్రియలు, పవిత్రప్రతిష్ఠ, ఆలయనియమాలు, ప్రతిమాలక్షణం, న్యాసం, ప్రతిష్ఠా-ఆలయనిర్మాణం, వినాయక-కుబ్జికా ఉపాసన, కోటి-హోమం, మన్వంతరాలు, ఆశ్రమధర్మాలు (బ్రహ్మచర్యాది), శ్రాద్ధం, గ్రహయజ్ఞం, ప్రాయశ్చిత్తం, తిథి-వారం-నక్షత్రం మరియు మాసవ్రతాలు, దీపదానం, వ్యూహారాధన, నరకవర్ణనం, నాడీచక్రం-సంధ్యావిధి, గాయత్రీార్థం, లింగస్తోత్రం, రాజాభిషేకమంత్రం-రాజధర్మం, స్వప్న-శకునజ్ఞానం, రత్నదీక్ష-రత్నశాస్త్రం, రామనీతి, ధనుర్వేదం, వ్యవహారం, దేవాసురవిమర్దం, ఆయుర్వేదం-పశువైద్యం సహ శాంతికర్మ, ఛందస్సు, సాహిత్యం, కోశం, ప్రళయతత్త్వం, దేహవిచారం, యోగం, శ్రవణంతో బ్రహ్మజ్ఞానఫలం వరకు విస్తృతంగా లెక్కపెడుతుంది. చివరగా మార్గశీర్షంలో స్వర్ణలేఖనితో గ్రంథదానం మరియు తిలధేనుదానం విధించి ఇహపరసౌఖ్యాలను నిర్ధారిస్తుంది।
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि तवाग्नेयपुराणकम् । ईशानकल्पवृत्तांतं वसिष्ठायानलोऽब्रवीत् ॥ १ ॥
శ్రీబ్రహ్ముడు పలికెను—ఇప్పుడు నేను నీకు అగ్నేయపురాణాన్ని స్పష్టంగా వివరిస్తాను; ఈశానకల్పంలోని ఆ వృత్తాంతాన్ని అగ్నిదేవుడు వసిష్ఠునికి చెప్పెను।
Verse 2
तत्पंचदशसाहस्रं नाना चरितमद्भुतम् । पठतां श्रृण्वतां चैव सर्वपापहरं नृणाम् ॥ २ ॥
అది పదిహేను వేల శ్లోకాలతో, అనేక అద్భుత చరిత్రలతో నిండినది; దానిని పఠించువారికీ, శ్రవణము చేయువారికీ, మానవుల సమస్త పాపాలను హరించును।
Verse 3
प्रश्नः पूर्वं पुराणस्य कथा सर्वावतारजा । सृष्टिप्रकरणं चाथ विष्णुपूजादिकं ततः ॥ ३ ॥
మొదట పురాణ సంబంధమైన ప్రశ్న (ఉపోద్ఘాతం); తరువాత సమస్త అవతారాల నుండి ఉద్భవించిన కథ. ఆపై సృష్టి-ప్రకరణం, తదనంతరం విష్ణుపూజ మొదలైన విషయాలు।
Verse 4
अग्निकार्यं ततः पश्चान्मंत्रमुद्रादिलक्षणम् । सर्वदीक्षाविधानं च अभिषेकनिरूपणम् ॥ ४ ॥
తదుపరి అగ్నికార్యము (హోమాది) వర్ణించబడును; తరువాత మంత్ర, ముద్ర మొదలైన వాటి లక్షణాలు; సమస్త దీక్షావిధానం మరియు అభిషేక నిరూపణం ఉంది।
Verse 5
लक्षणं मंडलादीनां कुशापामार्जनं ततः । पवित्रारोपणविधिर्देवालयविधिस्ततः ॥ ५ ॥
తదుపరి మండలములు మొదలైన వాటి లక్షణాలు; తరువాత కుశా మరియు అపామార్గముతో మార్జనము (శుద్ధి); ఆపై పవిత్రారోపణ విధి, తదనంతరం దేవాలయ విధానం।
Verse 6
शालग्रामादिपूजा च मूर्तिलक्ष्म पृथक्पृथक् । न्यासादीनां विधानं च प्रतिष्ठापूर्तकं ततः ॥ ६ ॥
ఇందులో శాలగ్రామాది పవిత్ర రూపాల పూజావిధి చెప్పబడింది; మూర్తుల లక్షణాలు విడివిడిగా వివరించబడినవి. అనంతరం న్యాసాది కర్మల నియమాలు, అలాగే ప్రతిష్ఠా మరియు దేవాలయ నిర్మాణ/స్థాపన విధానాలు నిర్దేశించబడినవి।
Verse 7
विनायकादिपूजा च नानादीक्षाविधिः परम् । प्रतिष्ठा सर्वदेवानां ब्रह्मंडस्य निरूपणम् ॥ ७ ॥
ఇందులో వినాయకాదిగా ప్రారంభమయ్యే పూజ, వివిధ దీక్షల పరమ విధానం, సమస్త దేవతల ప్రతిష్ఠ, అలాగే బ్రహ్మాండ నిరూపణ కూడా ఉపదేశించబడింది।
Verse 8
गंगादितीर्थमाहात्म्यं द्वीपवर्षानुवर्णनम् । ऊर्द्ध्वाधोलोकरचना ज्योतिश्चक्रनिरूपणम् ॥ ८ ॥
ఇందులో గంగాదితీర్థాల మహాత్మ్యం, ద్వీప-వర్షాల వర్ణనం, ఊర్ధ్వాధో లోకాల నిర్మాణం, అలాగే జ్యోతిశ్చక్ర నిరూపణ వివరించబడింది।
Verse 9
ज्योतिषं च ततः प्रोक्तं शास्त्रं युद्धजयार्णवम् । षट्कर्म च ततः प्रोक्तं मंत्रमंत्रौषधीगणः ॥ ९ ॥
అనంతరం జ్యోతిషశాస్త్రం చెప్పబడింది; అలాగే ‘యుద్ధజయార్ణవ’ అనే శాస్త్రం కూడా. తరువాత షట్కర్మ విధానం, మంత్ర-ప్రతిమంత్రాలు మరియు ఔషధిగణాల వివరణ నిరూపించబడింది।
Verse 10
कुब्जिकादिसमर्चत्वं षोढा न्यासविधिस्तथा । कोटिहोमविधानं च मन्वंतरनिरूपणम् ॥ १० ॥
ఇందులో కుబ్జికాదిగా ప్రారంభమయ్యే సమర్చన విధానం, షోఢా న్యాసవిధి, కోటి-హోమ విధానం, అలాగే మన్వంతరాల నిరూపణ కూడా చెప్పబడింది।
Verse 11
ब्रह्मचर्यादिधर्मांश्च श्राद्धकल्पविधिस्ततः । ग्रहयज्ञस्ततः प्रोक्तोवैदिकस्मार्तकर्म च ॥ ११ ॥
అనంతరం బ్రహ్మచర్యాది ధర్మములు వివరించబడినవి; తరువాత శ్రాద్ధ-కల్ప విధి చెప్పబడినది. ఆపై గ్రహయజ్ఞము, అలాగే వైదిక మరియు స్మార్త కర్మములు బోధించబడినవి।
Verse 12
प्रायश्चित्तानुकथनं तिथीनां च व्रतादिकम् । वारव्रतानुकथनं नक्षत्रव्रतकीर्तनम् ॥ १२ ॥
ఇక్కడ ప్రాయశ్చిత్త విధానము, అలాగే తిథులతో సంబంధించిన వ్రతాదులు చెప్పబడినవి. ఇంకా వారవ్రతముల వివరణ, నక్షత్రవ్రతముల కీర్తన కూడా ఉంది।
Verse 13
मासिकव्रतनिर्द्देशो दीपदानविधिस्तथा । नवव्यूहार्चनं प्रोक्तं नरकाणां निरूपणम् ॥ १३ ॥
ఇక్కడ మాసిక వ్రతముల నిర్దేశము, దీపదాన విధి, నవవ్యుహార్చనము, అలాగే నరకముల వివరణ బోధించబడింది।
Verse 14
व्रतानां चापि दानानां निरूपणमिहोदितम् । नाडीचक्रसमुद्देशः संध्याविधिरनुत्तमः ॥ १४ ॥
ఇక్కడ వ్రతములు మరియు దానముల నిరూపణ కూడా చెప్పబడింది; అలాగే నాడీచక్ర సంగ్రహ సూచన, అనుత్తమ సంధ్యావిధి వివరణ ఉంది।
Verse 15
गायत्र्यर्थस्य निर्द्देशो लिंगस्तोत्रं ततः परम् । राज्याभिषेकमन्त्रोक्तिर्द्धर्मकृत्यं च भूभुजाम् ॥ १५ ॥
గాయత్రీ అర్థ నిర్దేశము, తరువాత లింగస్తోత్రము; రాజ్యాభిషేక మంత్రోక్తి, అలాగే రాజుల ధర్మకర్తవ్యముల వివరణ కూడా ఉంది।
Verse 16
स्वप्नाध्यायस्ततः प्रोक्तः शकुनादिनिरूपणम् । मंडलादिकनिर्द्देंशो रत्नदीक्षाविधिस्ततः ॥ १६ ॥
అనంతరం స్వప్నాధ్యాయం చెప్పబడింది; తదుపరి శకునాది లక్షణాల వివరణ; తరువాత మండలాది విషయాల నిర్దేశం, ఆపై రత్నదీక్షా విధానం వివరించబడింది।
Verse 17
रामोक्तनीतिनिर्द्देशो रत्नानां लक्षणं ततः । धनुर्विद्या ततः प्रोक्ता व्यवहारप्रदर्शनम् ॥ १७ ॥
తదుపరి రాముడు ఉపదేశించిన నీతినిర్దేశం; ఆపై రత్నాల లక్షణాలు; తరువాత ధనుర్విద్య బోధించబడింది, అలాగే వ్యవహార (న్యాయప్రక్రియ) ప్రదర్శనం ఉంది।
Verse 18
देवासुरविमर्दाख्या ह्यायुर्वेदनिरूपणम् । गजादीनां चिकित्सा च तेषां शांतिस्ततः परम् ॥ १८ ॥
‘దేవాసురవిమర్ద’ అనే ప్రకరణం, అలాగే ఆయుర్వేద నిరూపణ; గజాది జంతువుల చికిత్స కూడా ఉంది, మరియు అనంతరం వాటి శాంతికర్మలు పరమోపాయంగా చెప్పబడ్డాయి।
Verse 19
गोनरादिचिकित्सा च नानापूजास्ततः परम् । शांतयश्चापि विविधाश्छन्दः शास्त्रमतः परम् ॥ १९ ॥
తదుపరి గో-నారదాది పరంపరతో ప్రారంభమయ్యే చికిత్స; ఆపై నానావిధ పూజలు; తరువాత వివిధ శాంతికర్మలు, మరియు అనంతరం ఛందఃశాస్త్ర బోధ ఉంది।
Verse 20
साहित्यं च ततः पश्चादेकार्णादिसमाह्वयाः । सिद्धशब्दानुशिष्टिश्चकोशः सर्गादिवर्गकः ॥ २० ॥
అనంతరం సాహిత్య విభాగం; తరువాత ‘ఏకార్ణ…’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధమైన సంకలనం; ఆపై సిద్ధ (ప్రామాణిక) పదాల అనుశాసనం, అలాగే సర్గాది వర్గాలుగా ఏర్పాటైన కోశం కూడా చెప్పబడింది।
Verse 21
प्रलयानां लक्षणं च शारीरकनिरूपणम् । वर्णनं नरकाणां च योगाशास्त्र परम् ॥ २१ ॥
ఇందులో ప్రళయాల లక్షణాలు, శరీరధారి జీవుని నిరూపణ, నరకాల వర్ణన మరియు యోగశాస్త్ర పరమోపదేశం చెప్పబడింది।
Verse 22
ब्रह्मज्ञानं ततः पश्चात्पुराणश्रवणे फलम् । एतदाग्नेयकं विप्र पुराणं परिकीर्तितम् ॥ २२ ॥
తదనంతరం ఈ పురాణ శ్రవణ ఫలం బ్రహ్మజ్ఞానం. ఓ విప్రా, ఈ పురాణం ‘ఆగ్నేయ’ ప్రకారమని ప్రకటించబడింది।
Verse 23
तल्लिखित्वा तु यो दद्यात्सुवर्णकलमान्वितम् । तिलधेनु युतं चापि मार्गशीर्ष्यां विधानतः ॥ २३ ॥
ఇదిని వ్రాయించి బంగారు కలంతో కూడ దానం చేసి, మార్గశీర్ష మాసంలో విధిపూర్వకంగా తిలధేనువును కూడా సమర్పించువాడు—(పుణ్యఫలాన్ని పొందును)।
Verse 24
पुराणार्थविदे सोऽथ स्वर्गलोके महीयते । एषानुक्रमणी प्रोक्ता तवाग्नेयस्य मुक्तिदा ॥ २४ ॥
పురాణార్థాన్ని తెలిసినవాడు స్వర్గలోకంలో గౌరవింపబడును. ఇది నీ ఆగ్నేయ పురాణానికి అనుక్రమణిగా చెప్పబడింది—ముక్తిదాయిని।
Verse 25
श्रृण्वतां पठतां चैव नृणां चेह परत्र च ॥ २५ ॥
ఇది వినువారికీ, పఠించువారికీ—ఇహలోకంలోనూ పరలోకంలోనూ రెండింటిలో మేలు కలుగును।
Verse 26
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादेऽग्निपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोनशततमोऽध्यायः ॥ ९९ ॥
ఇట్లు శ్రీబృహన్నారదీయపురాణము పూర్వభాగమున, బృహదుపాఖ్యానమున, చతుర్థ పాదమున ‘అగ్నిపురాణ అనుక్రమణి (విషయసూచి) నిరూపణ’ అను తొంభై తొమ్మిదవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది ॥ ౯౯ ॥
Because the Nārada Purāṇa uses anukramaṇīs to classify Purāṇic knowledge for transmission and study—showing the scope, sequence, and authority-line (Agni → Vasiṣṭha) while highlighting the soteriological value of śravaṇa and pāṭha.
It functions as a topical index: it quickly identifies where the Agni Purāṇa positions tantra-ritual procedures (dīkṣā/nyāsa/pratiṣṭhā), dharma topics (āśrama, śrāddha, prāyaścitta), and śāstra disciplines (jyotiṣa, chandas, vyavahāra, āyurveda), enabling targeted comparative study.
The chapter states that the fruit of hearing is Brahman-realization (brahma-jñāna), while also affirming broad purification from sins for both listeners and reciters and benefit in this world and the next.