
బ్రహ్మా ఒక బ్రాహ్మణునితో వాయవీయ (వాయు) పురాణ మహిమను చెప్పి, ఇది రుద్రుని పరమధామ ప్రాప్తికి ఉపాయమని ప్రశంసిస్తాడు. దీని పరిమాణం 24,000 శ్లోకాలు; శ్వేతకల్పంలో వాయువు ధర్మోపదేశం చేసే నేపథ్యం ఉంది. పురాణం రెండు భాగాలుగా, పంచలక్షణ పద్ధతిలో సర్గం మొదలుకొని మన్వంతర వంశావళులు, గయాసుర వధ యొక్క విశద వర్ణన వరకు సమగ్రంగా వివరిస్తుంది. నెలల మహాత్మ్యాలు (మాఘమాసం ప్రత్యేకంగా), దానధర్మం, రాజధర్మం, లోకాల్లో జీవుల వర్గీకరణ, వ్రతాచార విభాగాలు కూడా బోధిస్తుంది. ఉత్తరభాగంలో శివసంహితానుగుణమైన నర్మదా తీర్థ మహాత్మ్యం—తీరాల్లో శివుని వ్యాప్తి, నర్మదాజలాన్ని బ్రహ్మస్వరూపంగా మోక్షదాయకంగా చెప్పడం, రేవాశక్తిరూపంలో అవతరణ. 35 సంగమాలు, అనేక తీర్థస్థానాల లెక్కలతో పాటు శ్రావణీలో బెల్లం-ధేనుదానం, పఠనవిధి మరియు ఫలశ్రుతి—పద్నాలుగు ఇంద్రుల వరకూ రుద్రలోక ప్రాప్తి, అనుక్రమణీ వినడమే సంపూర్ణ పురాణశ్రవణ పుణ్యమని ముగుస్తుంది.
Verse 1
ब्रह्मोवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पुराणं वायवीयकम् । यस्मिञ्च्छ्रुते लभद्धाम रुद्रस्य परमात्मनः ॥ १ ॥
బ్రహ్ముడు పలికెను—హే విప్రా, వినుము; నేను వాయవీయ పురాణమును ప్రవచించెదను. దాని శ్రవణముచేత పరమాత్మ రుద్రుని పరమ ధామము లభించును।
Verse 2
चतुर्विंशतिसाहस्रं तत्पुराणं प्रकीर्तितम् । श्वेतकल्पप्रसंगेन धर्मानत्राह मारुतः ॥ २ ॥
ఆ పురాణము ఇరవై నాలుగు వేల శ్లోకములుగా ప్రకటింపబడినది. ఇక్కడ శ్వేతకల్ప ప్రసంగమున మారుతుడు (వాయువు) ధర్మతత్త్వములను పలికెను।
Verse 3
तद्बायवीयनुदितं भागद्वयसमन्वितम् । सर्गादिलक्षणं यत्र प्रोक्तं विप्र सविस्तरम् ॥ ३ ॥
హే విప్రా! వాయవీయ సంప్రదాయమున ప్రకటింపబడిన ఆ పురాణము రెండు భాగములతో కూడినది; అందులో సర్గాది లక్షణములు విస్తారముగా వివరింపబడినవి।
Verse 4
मन्वंतरेषु वंशाश्च राज्ञां ये यत्र कीर्तिताः । गयासुरस्य हननं विस्तराद्यत्र कीर्तितम् ॥ ४ ॥
వివిధ మన్వంతరాలలో ఎక్కడెక్కడ రాజవంశాలు కీర్తించబడినవో, అక్కడక్కడ వాటి వర్ణన ఉంది; అలాగే గయాసుర దైత్యవధం కూడా విశదంగా అక్కడే చెప్పబడింది।
Verse 5
मासानां चैव माहात्म्यं माघस्योक्तं फलाधिकम् । दानधर्मा राजधर्मा विस्तरेणोदिता स्तथा ॥ ५ ॥
మాసాల మహాత్మ్యం కూడా చెప్పబడింది, ముఖ్యంగా మాఘమాసం అధిక ఫలదాయకమని వివరించబడింది; అలాగే దానధర్మం, రాజధర్మం కూడా విశదంగా ఉపదేశించబడ్డాయి।
Verse 6
भूपातालककुब्व्योमचारिणां यत्र निर्णयः । व्रतादीनां च पूर्वोऽयं विभागः समुदाहृतः ॥ ६ ॥
ఇక్కడ భూమి, పాతాళం, దిక్కులు, ఆకాశంలో సంచరించువారిపై నిర్ణయం (వివేచన) చేయబడింది; అలాగే వ్రతాది ఆచారాల పూర్వ విభాగం కూడా సమ్యకంగా చెప్పబడింది।
Verse 7
उत्तरे तस्य भागेतु नर्मदातीर्थवर्णनम् । शिवस्य संहितोक्ता वै विस्तरेण मुनीश्वर ॥ ७ ॥
దాని ఉత్తర భాగంలో నర్మదా తీర్థాల వర్ణన ఉంది; ఓ మునీశ్వరా, శివసంహితలో చెప్పినట్లే అది అక్కడ విశదంగా వివరించబడింది।
Verse 8
यो देवः सर्वदेवानां दुर्विज्ञेयः सनातनः । स तु सर्वात्मना यस्यास्तीरे तिष्ठति संततम् ॥ ८ ॥
సర్వ దేవతలకు కూడా దుర్విజ్ఞేయుడైన ఆ సనాతన దేవుడు, సర్వాత్మభావంతో ఆ (తీర్థ) తీరంలో నిరంతరం నివసిస్తాడు।
Verse 9
इदं ब्रह्मा हारीरिदं साक्षाच्चेदं परो हरः । इदं ब्रह्म निराकारं कैवल्यं नर्मदाजलम् ॥ ९ ॥
ఇదే బ్రహ్మా, ఇదే హరి; ఇదే సాక్షాత్ పరమ హరుడు (శివుడు). ఇదే నిరాకార బ్రహ్మ; ఇదే కైవల్యం—నర్మదా పవిత్ర జలం.
Verse 10
ध्रुवं लोकहितार्थाय शिवेन स्वशरीरतः । शक्तिः कापि सरिदृपा रेवेयमवतारिता ॥ १० ॥
లోకహితార్థంగా శివుడు తన స్వశరీరంనుండి ఒక దివ్య శక్తిని నదిరూపంగా అవతరింపజేశాడు—అదే ఈ రేవా.
Verse 11
ये वसंत्युत्तरे कूले रुद्रस्यानुचरा हि ते । वसंति याम्यतीरे ये लोकं ते यांति वैष्णवम् ॥ ११ ॥
ఉత్తర తీరంలో నివసించేవారు రుద్రుని అనుచరులు; దక్షిణ తీరంలో నివసించేవారు వైష్ణవ లోకాన్ని పొందుతారు.
Verse 12
ॐकारेश्वरमारभ्ययावत्पश्चिमसागरः । संगमाः पंच च त्रिंशन्नदीनां पापनाशनी ॥ १२ ॥
ఓంకారేశ్వరము నుండి పశ్చిమ సముద్రము వరకు నదుల పంచత్రింశత్ సంగమాలు ఉన్నాయి—అవి పాపనాశకాలు.
Verse 13
दशैकमुत्तरे तीरे त्रयोविंशतिर्दक्षिणे । पंचत्रिंशत्तमः प्रोक्तो रेवासागरसगमः ॥ १३ ॥
ఉత్తర తీరంలో పదకొండు (తీర్థాలు), దక్షిణ తీరంలో ఇరవైమూడు; పంచత్రింశత్తమం అని చెప్పబడింది—రేవా సముద్ర సంగమం.
Verse 14
संगमैः सहितान्येव रेवातीरद्वयेऽपि च । चतुःशतानि तीर्थानि प्रसिद्धानि च संति हि ॥ १४ ॥
పవిత్ర సంగమములతో కూడి, రేవా (నర్మదా) నది ఇరువైపుల తీరాలలోనూ నిజముగా నాలుగు వందల ప్రసిద్ధ తీర్థస్థలములు ఉన్నాయి।
Verse 15
षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यो मुनीश्वर । संति चान्यानि रेवायास्तीरयुग्मे पदे पदे ॥ १५ ॥
ఓ మునీశ్వరా! అరవై వేల తీర్థములు, అరవై కోట్లు మునులు ఉన్నారు; వీటికి అదనంగా రేవా (నర్మదా) ఇరుతీరాలలో అడుగడుగునా మరిన్ని పుణ్యస్థలములు ఉన్నాయి।
Verse 16
संहितेयं महापुण्या शिवस्य परमात्मनः । नर्मदाचरितं यत्र वायुना परिकीर्तितम् ॥ १६ ॥
ఈ సంహిత మహాపుణ్యప్రదమైనది, పరమాత్మ శివునికి సంబంధించినది; ఇందులో వాయువు నర్మదా యొక్క పవిత్ర చరిత్రను విస్తారంగా కీర్తించాడు।
Verse 17
लिखित्वेदं पुराणं तु गुडधेनुसमन्वितम् । श्रावण्यां यो ददेद्भक्त्या ब्राह्मणाय कुटुंबिने ॥ १७ ॥
ఎవడు ఈ పురాణాన్ని వ్రాయించి, గూడధేనువు (బెల్లం-ఆవు దానం)తో కూడి, శ్రావణీ (శ్రావణ పౌర్ణమి) నాడు భక్తితో గృహస్థ బ్రాహ్మణునికి దానం చేస్తాడో—(అతడు మహాపుణ్యాన్ని పొందుతాడు)।
Verse 18
रुद्रलोके वसेत्सोऽपि यावदिंद्राश्चतुर्द्दश । यः श्रावयेद्वा श्रृणुयाद्वायवीयमिदं नरः ॥ १८ ॥
ఎవడు ఈ వాయవీయ (పురాణ భాగం)ను పఠింపజేయునో లేదా స్వయంగా వినునో, అతడు పద్నాలుగు ఇంద్రుల కాలమంతా రుద్రలోకంలో నివసిస్తాడు।
Verse 19
नियमेन हविष्याशी स रुद्रो नात्र संशयः । यश्चानुक्रमणीमेतां श्रृणोति श्रावयेत्तथा ॥ १९ ॥
నియమంతో హవిష్యాహారం చేసేవాడు రుద్రస్వరూపుడవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. ఈ అనుక్రమణికను వినేవాడు లేదా ఇతరులకు వినిపించేవాడు కూడా పుణ్యాన్ని పొందుతాడు॥
Verse 20
सोऽपि सर्वपुराणस्य फलं श्रवणजं लभेत् ॥ २० ॥
అతడూ సమస్త పురాణాన్ని వినడం వల్ల కలిగే ఫలాన్ని, అనగా పుణ్యాన్ని, పొందుతాడు॥
Verse 21
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे वायुपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः ॥ ९५ ॥
ఇట్లు శ్రీబృహన్నారదీయ పురాణం పూర్వభాగంలో, బృహదుపాఖ్యానంలోని చతుర్థ పాదంలో ‘వాయుపురాణ అనుక్రమణీ నిరూపణం’ అనే తొంభై ఐదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది॥
The chapter uses a mokṣa-dharma register to sacralize the tīrtha: the river is presented as Śiva’s descended śakti and simultaneously as the locus of the all-pervading Supreme Self, allowing devotional theism (Śiva-tattva) and nondual liberation language (nirguṇa brahman; mokṣa) to converge in the experience of Narmadā-water.
It links three practices: (1) śravaṇa/paṭhana (hearing and recitation) of Purāṇic dharma, (2) dāna and vrata-kalpa observances (notably Śrāvaṇī gifting of the written text with an allied ‘jaggery-cow’), and (3) tīrtha-yātrā centered on the Narmadā’s banks and saṅgamas—each framed as a means to sin-destruction and ascent to Rudra-loka.