The Description of the Index (Anukramaṇikā) of the Padma Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं पद्मसंज्ञकम् । महत्पुण्यप्रदं नॄणां श्रृण्वतां पठतां मुदा ॥ १ ॥

బ్రహ్ముడు పలికెను—ఓ కుమారా, వినుము; నేను పద్మసంజ్ఞక పురాణాన్ని ప్రవచించెదను. ఇది మనుష్యులకు మహాపుణ్యప్రదం—ఆనందంతో వినువారికీ, పఠించువారికీ ॥ ౧ ॥

Verse 2

यथा चंचेंद्रियः सर्वः शरीरीति निगद्यते । तथेदं पंचभिः खंडैरुदितं पापनाशनम् ॥ २ ॥

యథా ప్రతి దేహధారి చంచల ఇంద్రియములు గలవాడని చెప్పబడునో, అలాగే ఈ పాపనాశక ఉపదేశము ఐదు ఖండములుగా ప్రకటింపబడెను ॥ ౨ ॥

Verse 3

पुलस्त्येन तु भीष्माय सृष्ट्यादिक्रमतो द्विज । नानाख्यानेतिहासाद्यैर्यत्रोक्तो धर्मविस्तरः ॥ ३ ॥

ఓ ద్విజా, సృష్ట్యాది క్రమమున పులస్త్యుడు భీష్మునికి దీనిని ఉపదేశించెను; మరియు ఇందులో నానా ఆఖ్యానాలు, ఇతిహాసాలు మొదలైనవాటిద్వారా ధర్మవిస్తారం వివరించబడెను ॥ ౩ ॥

Verse 4

पुष्करस्य च माहात्म्यं विस्तरेण प्रकीर्तितम् । ब्रह्मयज्ञविधानं च वेदपाठादिलक्षणम् ॥ ४ ॥

పుష్కర మహాత్మ్యము కూడా విస్తారంగా కీర్తింపబడెను; అలాగే బ్రహ్మయజ్ఞ విధానం, వేదపాఠాది లక్షణములు కూడ వివరించబడినవి ॥ ౪ ॥

Verse 5

दानानां कीर्तनं यत्र व्रतानां च पृथक्पृथक् । विवाहः शैलजायाश्चतारकाख्यानकं महत् ॥ ५ ॥

అందులో దానముల కీర్తనము, వ్రతముల వివరణము వేర్వేరుగా చెప్పబడును; అలాగే శైలజా (పార్వతి) వివాహము మరియు ‘తారక’ మహాఖ్యానమును కూడా వర్ణించెదరు।

Verse 6

माहात्म्यं च गवादीनां कीर्तितं सर्वपुण्यदम् । कालकेयादिदैत्यानां वधो यत्र पृथक्पृथक् ॥ ६ ॥

అందులో గోవులు మొదలైనవాటి సర్వపుణ్యప్రదమైన మహాత్మ్యము కీర్తించబడెను; అలాగే కాలకేయులు మొదలైన దైత్యుల వధము కూడా ఒక్కొక్కటిగా వర్ణించబడెను।

Verse 7

ग्रहाणामर्चनं दानं यत्र प्रोक्तं द्विजोत्तम । तत्सृष्टिखंडमुद्दिष्टं व्यासेन सुमहात्मना ॥ ७ ॥

హే ద్విజోత్తమా! గ్రహదేవతల అర్చనము మరియు దానము ఉపదేశించబడిన ఆ భాగమును మహాత్ముడైన వ్యాసుడు ‘సృష్టిఖండము’ అని నిర్దేశించెను।

Verse 8

पितृमात्रादिपूज्यत्वे शिवशर्मकथा पुरा । सुव्रतस्य कथा पश्चाद्वृत्रस्य च वधस्तथा ॥ ८ ॥

తండ్రి, తల్లి మొదలైన పూజ్యుల పూజ్యత ధర్మంలో ప్రాచీన శివశర్మ కథ చెప్పబడును; తరువాత సువ్రత కథ, అలాగే వృత్ర వధ కూడా వర్ణించబడును।

Verse 9

पृथोर्वैनस्य चाख्यानं सुनूथायाः कथा तथा । सुकलाख्यानकं चैव धर्माख्यानं ततः परम् ॥ ९ ॥

అనంతరం వేనపుత్రుడైన పృథువు యొక్క ఆఖ్యానము, అలాగే సునూథా కథ; తరువాత ‘సుకలాఖ్యానము’ మరియు ఆపై ‘ధర్మాఖ్యానము’ వర్ణించబడును।

Verse 10

पितृशुश्रूषणाख्यानं नहुषस्य कथा ततः । ययातिचरितं चैव गुरुतीर्थनिरूपणम् ॥ १० ॥

ఆపై పితృదేవతలకు భక్తితో శుశ్రూష చేసే కథనం, తదనంతరం నహుషుని కథ; అలాగే యయాతి చరిత్రము మరియు ‘గురు-తీర్థ’మనే పవిత్ర తీర్థవర్ణన చెప్పబడుతుంది।

Verse 11

राज्ञा जैमिनिसंवादो बह्वाश्चर्य्यकथायुतः । कथा ह्यशोकसुंदर्याहुंडदैत्यवधान्विता ॥ ११ ॥

రాజు జైమినితో చేసిన సంభాషణ అనేక ఆశ్చర్యకర కథలతో నిండినది; అక్కడ అశోకసుందరీ కథ కూడా ఉంది, అందులో హుణ్డ దైత్యవధం వర్ణించబడింది।

Verse 12

कामोदाख्यानकं तत्र विहुंडवधसंयुतम् । कुंजलस्य च संवादश्च्यवनेन महात्मना ॥ १२ ॥

అక్కడ ‘కామోద’ అనే ఆఖ్యానం కూడా ఉంది, అది విహుణ్డ వధ కథనంతో కూడి ఉంది; అలాగే మహాత్ముడు చ్యవన ఋషితో కుంజలుని సంభాషణ కూడా వర్ణించబడింది।

Verse 13

सिद्धाख्यानं ततः प्रोक्तं खंडस्यास्य फलोहनम् । सूतशौनकसंवादं भूमिखंडमिदं स्मृतम् ॥ १३ ॥

తదుపరి ‘సిద్ధ’ ఆఖ్యానం చెప్పబడింది, ఈ ఖండానికి ఫలప్రదమైన ఫలితాలు కూడా నిరూపించబడ్డాయి; సూతుడు–శౌనకుల సంభాషణరూపమైనదే ఇది ‘భూమి-ఖండం’గా స్మరించబడుతుంది।

Verse 14

ब्रह्माण्डोत्पत्तिरुदिता यत्रर्षिभिश्च सौतिना । सभूमिलोकसंस्थानं तीर्थाख्यानं ततः परम् ॥ १४ ॥

అక్కడ ఋషులు సౌతితో కలిసి బ్రహ్మాండోత్పత్తిని వర్ణించారు; తరువాత భూమి మరియు లోకాల వ్యవస్థను, ఆపై పవిత్ర తీర్థాల ఆఖ్యానాన్ని పరమంగా చెప్పారు।

Verse 15

नर्मदोत्पत्तिकथनं तत्तीर्थानां कथाः पृथक् । कुरुक्षेत्रादितीर्थानां कथा पुण्या प्रकीर्तिता ॥ १५ ॥

నర్మదా ఉద్భవకథనం, ఆమె తీర్థాల వృత్తాంతాలు విడివిడిగా; అలాగే కురుక్షేత్రాది తీర్థాల పుణ్యప్రద కథలు కూడా ఇక్కడ ప్రకటించబడ్డాయి।

Verse 16

कालिंदीपुण्यकथनं काशीमाहात्म्यवर्णनम् । गयायाश्चैव माहात्म्यं प्रयागस्य च पुण्यकम् ॥ १६ ॥

కాలిందీ (యమున) పుణ్యకథనం, కాశీ మహాత్మ్యవర్ణనం; అలాగే గయా మహిమ, ప్రయాగ పావన పుణ్యకీర్తనమూ ఇక్కడ ఉంది।

Verse 17

वर्णाश्रमानुरोधेन कर्मयोगनिरूपणम् । व्यासजमिनिसंवादः पुण्यकर्मकथान्वितः ॥ १७ ॥

వర్ణాశ్రమ ధర్మానుసారం కర్మయోగ నిరూపణ; అలాగే వ్యాస-జైమిని సంభాషణ, పుణ్యకర్మకథలతో కూడినది।

Verse 18

समुद्रमथनाख्यानं व्रताख्यानं ततः परम् । ऊर्ज्जपंचाहमाहाम्यं स्तोत्रं सर्वापराधनुत् ॥ १८ ॥

సముద్రమథనాఖ్యానం, తదుపరి వ్రతాఖ్యానం; ఆపై ఊర్జ్జ పంచాహ మహాత్మ్యం, మరియు సమస్త అపరాధాలను నశింపజేసే స్తోత్రం।

Verse 19

एतत्स्वर्गाभिधं विप्र सर्वपातकनाशनम् । रामाश्वमेधं प्रथमं रामराज्याभिषेचनम् ॥ १९ ॥

హే విప్రా! ఇది ‘స్వర్గ’ అని ప్రసిద్ధి, సర్వ పాతకనాశకం; మొదట రాముని అశ్వమేధం, తరువాత రామరాజ్యాభిషేకం।

Verse 20

अगस्त्याद्यागमश्चैव पौलस्त्यान्वयकीर्त्तनम् । अश्वमेधोपदेशश्च हयचर्या ततः परम् ॥ २० ॥

ఇందులో అగస్త్యాది ఆగమ-పరంపర, పౌలస్త్య వంశకీర్తనం, అశ్వమేధ యాగోపదేశం, తదనంతరం హయచర్య (అశ్వసంబంధ ఆచారవిధి) వర్ణించబడింది।

Verse 21

नानाराजकथाः पुण्या जगन्नाथानुवर्णनम् । वृन्दावनस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ २१ ॥

వివిధ పుణ్యమైన రాజకథలు, జగన్నాథుని అనువర్ణనం, అలాగే వృందావన మహాత్మ్యం—ఇవన్నీ సర్వపాపనాశకాలు।

Verse 22

नित्यलीलानुकथनं यत्र कृष्णावतारिणः । माधवस्नानमाहात्म्यं स्नानदानार्चने फलम् ॥ २२ ॥

అక్కడ కృష్ణావతారిగా అవతరించిన ప్రభువు నిత్యలీలల అనుకథనం నిరంతరం ఉంది; అలాగే మాధవస్నాన మహాత్మ్యం, స్నానం-దానం-అర్చనల ఫలమూ వివరించబడింది।

Verse 23

धरावराहसंवादो यमब्रह्मणयोः कथा । संवादो राजदूतानां कृष्णस्तोत्रनिरूपणम् ॥ २३ ॥

అందులో ధరా-వరాహ సంభాషణ, యమ-బ్రహ్మల కథ, రాజదూతల సంభాషణ, అలాగే కృష్ణస్తోత్ర నిరూపణ కూడా ఉంది।

Verse 24

शिवशंभुसमायोगी दधीचाख्यानकं ततः । भस्ममाहात्म्यमतुलं शिवमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ २४ ॥

తదనంతరం శివ-శంభుతో పవిత్ర సమాయోగం, తరువాత దధీచి ఆఖ్యానం, భస్మ మహాత్మ్యం అపారం, అలాగే పరమేశ్వర శివుని ఉత్తమ మహాత్మ్యం వర్ణించబడింది।

Verse 25

देवरातसुताख्यानं पुराणज्ञप्रशंसनम् । गौतमाख्यानकं चैव शिवगीता ततः स्मृता ॥ २५ ॥

అనంతరం దేవరాతుని కుమారుని ఆఖ్యానం, పురాణజ్ఞుల ప్రశంస, గౌతమాఖ్యానం, తదుపరి శివగీతా స్మరణం చెప్పబడుతుంది।

Verse 26

कल्पांतरे रामकथा भारद्वाजाश्रमस्थिता । पातालखंडमेतद्धि श्रृण्वतां पठतां सदा ॥ २६ ॥

ఇతర కల్పంలో భారద్వాజాశ్రమంలో నిలిచిన రామకథ ఉంది. ఇదే పాతాళఖండం; దీనిని సదా వినాలి, నిత్యం పఠించాలి।

Verse 27

सर्वपापप्रशमनं सर्वाभीष्टफलप्रदम् । पर्वताख्यानकं पूर्वं गौर्थै प्रोक्तं शिवेन वै ॥ २७ ॥

ఈ ప్రాచీన ‘పర్వతాఖ్యానం’ సమస్త పాపాలను శమింపజేసి, అన్ని అభీష్ట ఫలాలను ప్రసాదిస్తుంది. గౌరీ హితార్థం పూర్వం స్వయంగా శివుడే దీనిని పలికెను।

Verse 28

जालंधरकथा पश्चाच्छ्रीशैलाद्यनुकीर्तनम् । सगरस्य कथा पुण्या ततः परमुदीरितम् ॥ २८ ॥

తదుపరి జాలంధరకథ, ఆపై శ్రీశైలం మొదలైన తీర్థస్థలాల అనుకీర్తనం. తరువాత సగరరాజు పుణ్యకథ ప్రకటించబడుతుంది; అనంతరం క్రమంగా మరిన్ని విషయాలు వివరించబడతాయి।

Verse 29

गंगाप्रयागकाशीनां गयायाश्चाधिपुण्यकम् । अन्नादि दानमाहात्म्यं तन्महाद्वादशीव्रतम् ॥ २९ ॥

ఇందులో గంగా, ప్రయాగ, కాశీ, గయ మొదలైన తీర్థాల పరమ పుణ్యత ప్రకటించబడుతుంది; అన్నాదిదాన మహాత్మ్యం మరియు మహాద్వాదశీ వ్రతం కూడా వివరించబడుతుంది।

Verse 30

चतुर्विंशैकादशीनां माहात्म्यं पृथगीरितम् । विष्णुधर्मसमाख्यानं विष्णुनामसहस्रकम् ॥ ३० ॥

ఇరవై నాలుగు ఏకాదశీల మహాత్మ్యం విడిగా ప్రకటించబడింది; అలాగే విష్ణుధర్మ ఉపాఖ్యానం మరియు విష్ణునామ సహస్రం కూడా వివరించబడింది।

Verse 31

कार्तिकव्रतमाहात्म्यं माघस्नानफलं ततः । जम्बृद्वीपस्य तीर्थानां माहात्म्यं पापनाशनम् ॥ ३१ ॥

తదుపరి కార్తిక వ్రత మహాత్మ్యం, ఆపై మాఘమాస స్నానఫలం, అలాగే జంబూద్వీపంలోని తీర్థాల పాపనాశక మహిమ కూడా వర్ణించబడింది।

Verse 32

साभ्रमत्याश्च माहात्म्यं नृसिंहोत्पत्तिवर्णनम् । देवशर्मादिकाख्यानं गीतामाहात्म्यवर्णनम् ॥ ३२ ॥

సాభ్రమతీ మహాత్మ్యం, నృసింహ అవతార ప్రాకట్య వర్ణనం, దేవశర్మాది ఉపాఖ్యానం, అలాగే గీతా మహాత్మ్య వర్ణనమూ ఇందులో ఉంది।

Verse 33

भक्त्याख्यानं च माहात्म्यं श्रीमद्भागवतस्य ह । इन्द्रप्रस्थस्य माहात्म्यं बहुतीर्थकथान्वितम् ॥ ३३ ॥

భక్తి ఉపాఖ్యానం మరియు శ్రీమద్భాగవత మహాత్మ్యమూ ఇందులో ఉంది; అలాగే అనేక తీర్థకథలతో కూడిన ఇంద్రప్రస్థ మహిమ కూడా వర్ణించబడింది।

Verse 34

मन्त्ररत्नाभिधानं च त्रिपाद्भूत्यनुवर्णनम् । अवतारकथाः पुण्या मत्स्यादीनामतः परम् ॥ ३४ ॥

తదుపరి ‘మంత్రరత్న’ అనే అభిధానం, త్రిపాద్భూతి (త్రివిధ పరమాతీత వైభవం) యొక్క వర్ణనం, ఆపై మత్స్యాది అవతారాల పుణ్యకథలు వస్తాయి।

Verse 35

रामनामशतं दिव्यं तन्माहात्म्यं च वाडव । परीक्षणं च भृगुणा श्रीविष्णोर्वैभवस्य च ॥ ३५ ॥

హే వాడవా! ఇక్కడ రాముని దివ్య శతనామాలు, వాటి మహాత్మ్యం, భృగువు చేసిన పరీక్ష మరియు శ్రీవిష్ణువు వైభవం వర్ణించబడింది।

Verse 36

इत्येतदुत्तरं खण्डं पंचमं सर्वपुण्यदम् । पंचखंडयुतं पाद्मं यः श्रृणोति नरोत्तमः ॥ ३६ ॥

ఇట్లు ఇది పంచమమైన ఉత్తరఖండము, సమస్త పుణ్యప్రదము. ఐదు ఖండములతో కూడిన పద్మపురాణాన్ని శ్రవణం చేసే వాడు నరోత్తముడు।

Verse 37

स लभेद्वैष्णवं धाम भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । एतद्वै पंचपंचाशत्सहस्रं पद्मसंज्ञकम् ॥ ३७ ॥

అతడు ఇక్కడ కోరిన భోగాలను అనుభవించి, అనంతరం వైష్ణవ ధామాన్ని పొందుతాడు. ఇదే ‘పద్మ’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధమైన పంచపంచాశత్ సహస్ర పరిమాణము।

Verse 38

पुराणं लेखयित्वा वै ज्येष्ठ्यां स्वर्णाब्जसंयुतम् । यः प्रदद्यात्सुसत्कृत्य पुराणज्ञाय मानद ॥ ३८ ॥

హే మానదా! పురాణాన్ని వ్రాయించి, జ్యేష్ఠ పౌర్ణమి నాడు స్వర్ణముతో మరియు కమలముతో అలంకరించి, గౌరవంతో పురాణజ్ఞునికి దానం చేసే వాడు మహాపుణ్యాన్ని పొందుతాడు।

Verse 39

स याति वैष्णवं धाम सर्वदेवनमस्कृतः । पद्मानुक्रमणीमेतां यः पठेच्छृणुयात्तथा ॥ ३९ ॥

ఈ పద్మానుక్రమణీని పఠించే వాడు లేదా శ్రవణం చేసే వాడు, సమస్త దేవతలచే గౌరవింపబడి వైష్ణవ ధామానికి చేరుతాడు।

Verse 40

सोऽपि पद्मपुराणस्य लभेच्छ्रवणजं फलम् ॥ ४० ॥

అతడును పద్మపురాణ శ్రవణమున జనించే పుణ్యఫలమును పొందును।

Verse 41

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे पद्मपुराणानुक्रमणिकावर्णनं नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः ॥ ९३ ॥

ఇట్లు శ్రీబృహన్నారదీయపురాణ పూర్వభాగమున, బృహదుపాఖ్యానమున, చతుర్థపాదమున ‘పద్మపురాణ అనుక్రమణికా వర్ణనం’ అను త్రయోనవతితమ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।