Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 62
The Exposition of the Saptamī Vow Observed Across Twelve Months
Saptamī-vrata-prakāśana
अस्यां समर्च्य सवितुः प्रतिमां तु हैमीं हैमाश्वयुक्तरथगां तु ददेत्सहेभाम् । यो भावभक्तिसहितः स गतो हि लोकं शम्भोः स मोदत इहापि च भुक्तभोगः ॥ ६२ ॥
asyāṃ samarcya savituḥ pratimāṃ tu haimīṃ haimāśvayuktarathagāṃ tu dadetsahebhām | yo bhāvabhaktisahitaḥ sa gato hi lokaṃ śambhoḥ sa modata ihāpi ca bhuktabhogaḥ || 62 ||
ఈ సందర్భంలో సవితృ (సూర్య) దేవుని స్వర్ణ ప్రతిమను విధిగా పూజించి, స్వర్ణ అశ్వయుక్త రథాన్ని ఏనుగులతో కూడ దానం చేయాలి. భావభక్తితో ఇది చేసే వాడు శంభు (శివ) లోకాన్ని పొందుతాడు; ఈ లోకంలోనూ భోగసంపదలను అనుభవించి ఆనందిస్తాడు.
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: Rathā-saptamī / Bhāskarī-saptamī context (implied)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It teaches that sincere, heartfelt devotion (bhāva-bhakti) combined with prescribed worship and dāna leads to both worldly well-being and the higher spiritual attainment of Śambhu’s realm (Śiva-loka).
The verse makes the inner attitude primary: the rite bears its highest fruit when performed with bhāva (genuine devotional feeling), showing that devotion empowers ritual action and directs its merit toward liberation-oriented goals.
It reflects Kalpa (ritual procedure) through icon-worship and donation rules (dāna-vidhi) and implies Jyotiṣa/Sūrya-upāsanā connections through Savitṛ (the solar deity) as the focus of worship.