Shloka 42
Adhyaya 48 — The Emanation of Beings from Brahma: Night, Day, Twilight, and the Orders of Creation
नाम रूपञ्च भूतानां कृत्यानाञ्च प्रपञ्चनम् ।
वेदशब्देभ्य एवाऽऽदौ देवादीनाञ्चकार सः ॥
nāma rūpañ ca bhūtānāṃ kṛtyānāṃ ca prapañcanam / vedaśabdebhya evādau devādīnāṃ cakāra saḥ
ఆదిలో ఆయన వేదధ్వనులనే ఆధారంగా చేసుకొని జీవుల నామరూపాల విస్తృత ప్రకటనను సృష్టించాడు; దేవాదుల నుండి ప్రారంభమయ్యే కర్మకాండ/క్రియావిధుల క్రమాన్ని కూడా స్థాపించాడు।
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse places Vedic sound (śabda) at the root of ordered reality: the cosmos is not random but structured through intelligible principles—names, forms, and prescribed actions—implying that dharma (right action) is woven into creation itself.
Primarily Sarga (primary creation): the origination of differentiated beings via nāma-rūpa and the establishment of ritual/functional order.
Veda-śabda indicates a mantra-like ontology: sound as archetype. ‘Name and form’ signify the descent from subtle principle to manifest multiplicity; ‘kṛtya’ hints that cosmic order includes karmic/ritual law, not merely physical forms.