Shloka 27
Adhyaya 44 — Subahu’s Counsel to the King of Kashi and Alarka’s Renunciation through Yoga
एवमुक्त्वा ययौ धीमान् ! सुबाहुः काशिभूमिपम् ।
काशिराजोऽपि संपूज्य सोऽलर्कं स्वपुरं ययौ ॥
evam uktvā yayau dhīmān! subāhuḥ kāśi-bhūmipam | kāśi-rājo ’pi saṃpūjya so ’larkaṃ svapuraṃ yayau ||
ఇట్లు చెప్పి జ్ఞాని సుభాహు కాశీ రాజుని విడిచి బయలుదేరెను. కాశీ రాజు కూడా అతనిని యథావిధిగా సత్కరించి, ఆ అలర్కుడు తన నగరానికి వెళ్లెను.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Even after receiving high knowledge, the king performs proper reverence to the teacher. Dharma here supports jñāna: humility and gratitude safeguard realization from pride.
Falls under ‘vaṃśānucarita’ (accounts of royal persons) used as an exemplum to teach liberation.
The teacher’s departure symbolizes the completion of instruction; the disciple must now internalize the teaching and embody it in life (and later, renunciation).