Shloka 32
इन्द्रजिद्-लक्ष्मणयुद्धम्
Indrajit and Lakṣmaṇa: Escalation through Concealment
हतेषु तेषु वीरेषु सिन्धुराजो जयद्रथ: । विमुच्य कृष्णां संत्रस्त: पलायनपरो5भवत्,उन वीरोंके मारे जानेपर सिन्धुराज जयद्रथ भयसे थर्रा उठा और द्रौपदीको वहीं छोड़कर उसने भाग जानेका विचार किया
hateṣu teṣu vīreṣu sindhurājo jayadrathaḥ | vimucya kṛṣṇāṃ saṃtrastaḥ palāyanaparo 'bhavat ||
ఆ వీరులు హతులైన తరువాత సింధురాజు జయద్రథుడు భయంతో కంపించెను. కృష్ణా (ద్రౌపది)ని విడిచిపెట్టి పారిపోవడానికే మనస్సు పెట్టెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wrongful acts (adharma), especially violence or coercion against the vulnerable, lead to swift peril and loss of moral standing; fear-driven retreat may save the body, but it exposes the ethical failure that caused the crisis.
After Jayadratha’s supporting warriors are killed, he becomes frightened, releases Draupadī (called Kṛṣṇā), and decides to flee rather than continue the confrontation.